ผู้ที่นั่งอยู่บนตำแหน่งประธานคือจ้าวหลิน พระโอรสองค์ที่สามของจักรพรรดิจ้าวฉุน ผู้ดำรงตำแหน่งเฉิงอ๋อง
ทางซ้ายมือของจ้าวหลินคือเฉาหมิงหลี่ หลานชายคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของเฉาเต๋ออวิ้น เสนาบดีกรมพิธีการ
ทางขวามือคืออวี๋ซูต๋า บุตรชายคนโตของอวี๋หมิ่นเหวิน เสนาบดีกรมขุนนาง
ถัดลงมาตามลำดับคือไป๋ฉางซง บุตรชายของไป๋จ้านเหวิน เสนาบดีกรมโยธาธิการ กู่ซู่ฉี่ บุตรชายคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของกู่หวยเซิง ผู้ตรวจการ และหวังไฉ หลานชายคนโตของหวังฟู่ไหล เสนาบดีกรมคลัง
คนหนุ่มเหล่านี้ซึ่งเป็นทายาทขุนนาง ได้รวมตัวกันกลายเป็นขุมกำลังใหม่ในนครหลวงยามนี้ กุมอำนาจชี้นำทั้งวงการขาวและวงการดำ
ไม่มีผู้ใดกล้าไปล่วงเกินพวกเขา แม้แต่หลานชายคนโตของเหวินเฉิง อัครมหาเสนาบดี ยังถูกพวกเขากีดกันออกไป
เฉิงอ๋องจ้าวหลินดื่มจนเริ่มมึนงง เอนกายอยู่บนเก้าอี้
“ได้ยินว่ากองทัพเจิ้นซีกับซีเซี่ยเปิดศึกกันแล้ว ไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นเช่นไรบ้าง”
เฉาหมิงหลี่หัวเราะ “ท่านอ๋องสาม กองทัพเจิ้นซีกล้าหาเรื่องอาณาจักรซีเซี่ยเช่นนี้ เกรงว่าคงมีจุดจบไม่งาม”
กู่ซู่ฉี่รับคำ “กองทัพเจิ้นซีกล้าขัดราชโองการ เปิดศึกกับซีเซี่ยโดยพลการ ช่างกำเริบเสิบสานนัก หากพ่ายแพ้ในสนามรบหยินโจว หึหึ ถึงตอนนั้นก็จะตกอยู่ในสภาพถูกตำหนิทั้งสองฝ่าย”
หวังไฉถามอย่างระมัดระวัง “ได้ยินว่าหลินเฟิงมีความสามารถในการบัญชาการรบไม่ธรรมดา ส่วนหูจิ้นไฉเป็นแม่ทัพใหญ่ใต้บังคับบัญชาของเขา ไม่รู้ว่าครานี้จะมีฝีมือเช่นนั้นหรือไม่”
“ถุย! เจ้าหลินเฟิงนั่นก็แค่โชคดี ทหารม้าศึกของกองทัพเจิ้นซีไร้เทียมทานใต้หล้ารึ? คุยโวเกินไปแล้ว!”