กองช่างทหารที่หลินเฟิงจัดตั้งขึ้นมานั้น มีภารกิจฝึกฝนตามกำหนดเวลาเช่นกัน
เครื่องมือทุกชนิดล้วนเป็นของล้ำสมัยที่สุดในยุคนั้น ทั้งพลั่วทหารช่าง เลื่อย มีด ค้อน และอื่น ๆ
ที่สำคัญที่สุดคือ หลินเฟิงออกแบบตะปูเหล็กขึ้นมา ทำให้การก่อสร้างด้วยวัสดุไม้รวดเร็วยิ่งขึ้นหลายเท่า
โดยเฉพาะการสร้างค่ายรั้วไม้ หลังขุดหลุมเสร็จก็ใช้ตะปูเหล็กยึดท่อนไม้กลมเข้าด้วยกัน
ทั้งประหยัดเวลา ประหยัดแรง และรวดเร็ว
วัสดุทั้งหมดเป็นชิ้นส่วนสำเร็จรูปที่ขนมากับกองทัพ ทหารช่าง 2,000 นายใช้เวลาเพียงสามชั่วยามกว่า ก็ประกอบค่ายสามแห่งเสร็จเรียบร้อย
ยามฟ้าสาง คนเถื่อนบนกำแพงเมืองต่างมองภาพตรงหน้าจนตาค้าง
ค่ายทั้งสามแห่งตั้งเรียงรายเป็นระเบียบอยู่ริมทะเลสาบแล้ว
ภายในเมืองต๋าตู้เอ๋อร์ นักรบเกราะทองแดงกู่หลี่เจียกำลังยืนอยู่บนจุดที่สูงที่สุด
เขายืนอยู่บนหอสูงก่อด้วยดิน ซึ่งคล้ายหอระฆังและสูงกว่ากำแพงเมืองมาก มองค่ายทั้งสามที่อยู่ไกลออกไปด้วยใจหวาดหวั่น
ว่านเหยียนอู๋จี๋ทิ้งเขาไว้เฝ้าเมืองต๋าตู้เอ๋อร์ พร้อมทหารหนึ่งพันนาย
เพราะไม่มีใครคาดคิดเลยว่าหลินเฟิงจะนำทัพบุกเข้ามาในเขตแดน แถมยังมาถึงใต้กำแพงเมืองต๋าตู้เอ๋อร์อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้
ภายในเมืองยังมีชาวเผ่าเที่ยเจินไม่ถึงหนึ่งพันคน
นอกจากนี้ยังมีทาสอีกกว่าหนึ่งพันสามร้อยคน
ทาสเหล่านี้ล้วนเป็นชาวบ้านและทหารที่ถูกจับมาจากเจิ้นซี
ทาสที่ถูกทิ้งไว้ที่นี่ล้วนเป็นชายร่างกายอ่อนแอ กับหญิงรูปร่างผอมโซหน้าตาไม่งดงามนัก
แน่นอนว่า คนแก่ คนอ่อนแอ และคนพิการ คนเถื่อนไม่เก็บไว้แน่
