บริเวณรอบนอกเมืองต๋าตู้เอ๋อร์ก็มีคูน้ำขุดไว้สายหนึ่ง สะพานชักหน้าเมืองถูกชักขึ้นสูงลอยอยู่กลางอากาศ
บนกำแพงเมืองมีทหารยืนอยู่มากมาย ต่างจับจ้องกองทัพชิงสุ่ยที่อยู่ห่างออกไปสองลี้
หลินเฟิงสั่งให้ตั้งค่าย ณ ที่นั้น ทุกคนลงจากม้าเพื่อพักผ่อน
ที่ผ่านมาเป็นฝ่ายคนเถื่อนที่เที่ยวเตร่โอหังอยู่รอบเมืองต่าง ๆ ของต้าจงมาโดยตลอด
ครานี้กลับตาลปัตร ทหารช่างแห่งกองทัพชิงสุ่ยเริ่มวุ่นอยู่กับงานภายในค่าย ส่วนทหารคนอื่นลงจากม้า คอยดูแลให้ม้าศึกได้พักผ่อน
ไม่มีใครคิดว่าคนเถื่อนจะยกทัพออกมาสู้ เหมือนกับที่ทหารม้าคนเถื่อนเคยคิดเช่นนั้นมาก่อน
เมื่อกองทัพเคลื่อนเข้ามา เว่ยเป้าก็ส่งทหารม้าสอดแนมออกไปสอดแนมทั่วบริเวณเป็นคนแรก
พอหลินเฟิงนั่งลงดื่มน้ำพักผ่อน แผนที่ภูมิประเทศบริเวณใกล้เคียงก็ถูกส่งมาถึงมือเขาแล้ว
ถึงอย่างไรพวกเขาก็อยู่ห่างจากคนเถื่อนเพียงสองลี้ ม้าศึกอาจพุ่งมาถึงเบื้องหน้าได้ในชั่วพริบตา
กองทัพชิงสุ่ยดูภายนอกผ่อนคลาย ทว่าภายในกลับตึงเครียด ทหารเฝ้าจับตาความเคลื่อนไหวบนกำแพงเมืองอย่างใกล้ชิด
หลินเฟิงคลี่แผนที่ภูมิประเทศออก แล้วพินิจดูอย่างละเอียด
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาบัญชาการโจมตีเมืองของคนเถื่อน แม้ไม่ถึงกับต้องชนะอย่างงดงาม อย่างน้อยก็อย่าให้ดูน่าเกลียดเกินไป
เมืองต๋าตู้เอ๋อร์สร้างอยู่ริมน้ำ ห่างจากทะเลสาบราวสามถึงสี่ลี้
เมืองทั้งเมืองดำรงอยู่ได้ด้วยทะเลสาบแห่งนี้
เหล่าแม่ทัพนั่งล้อมหลินเฟิงอยู่ ดื่มน้ำชิงสุ่ย เคี้ยวเสบียงแห้ง ทว่าสายตายังคงจับจ้องกำแพงเมือง
หูจิ้นไฉกลืนเสบียงลงคอคำหนึ่ง
“พี่ใหญ่ คนเถื่อนพวกนั้นคงป้องกันเมืองไม่เก่งนัก พวกเราบุกขึ้นไปในคราวเดียวก็พอ”