ยิ่งไปกว่านั้น ยามนี้ยังมีปัญหาสำคัญอยู่หลายประการ ผู้บำเพ็ญตนที่ถูกหลอกลวงเหล่านั้นไม่ช้าก็เร็วต้องรู้ตัว และจะตามมาถึงที่นี่
อาจารย์ของหงเซียวล่าถอยไปชั่วคราว ก่อนจากยังทิ้งถ้อยคำไว้ คำพูดนั้นมิใช่การข่มขู่หลินเฟิงอย่างแน่นอน
หากกลับลั่วเฉิงในยามนี้ ย่อมนำพาปัญหามากมายกลับไปด้วย
เพียงผู้บำเพ็ญตนที่วุ่นวายกลุ่มนั้น ก็เพียงพอจะทำให้ความสงบเรียบร้อยทั่วทั้งเมืองปั่นป่วน
หลินเฟิงไม่อยากเห็นเช่นนั้น
จี๋เฟิงสิงไม่สนใจเรื่องนี้ เขากำลังจัดการไก่ขอทานที่เฉียวเจินเจินยกมาให้ กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง จนเขาตกอยู่ในห้วงสุขสำราญ
เขาบำเพ็ญตนอยู่ในหุบเขาลึกมานาน อาหารการกินล้วนเรียบง่าย จะเคยได้ลิ้มรสอาหารอย่างเอร็ดอร่อยถึงเพียงนี้ที่ไหน
เฉียวเจินเจินเห็นหลินเฟิงเหม่อลอย จึงกระตุกชายแขนเสื้อจี๋เฟิงสิงอย่างร้อนใจ
“แบ่งไว้ให้หลินเฟิงบ้างสิ อย่ากินหมดเสียล่ะ...”
ทว่าหลินเฟิงไม่มีแก่ใจจะกิน แม้ไม่คิดยึดสามแคว้นชายฝั่งที่โจรสลัดครอบครองในทันที แต่ก็ไม่อาจปล่อยให้การศึกษาพลังขับเคลื่อนเรือเดินสมุทรหยุดชะงัก
ส่วนปัญหาเรื่องเครื่องจักรไอน้ำจะแก้ไขอย่างไร แม้ในใจเขาจะยังไม่มีคำตอบ แต่ก็ชี้แนะแนวทางได้
เพราะฉะนั้น ต้องสะสางเรื่องจุกจิกที่นี่ให้เสร็จโดยเร็ว แล้วกลับลั่วเฉิง
วันนี้เป็นวันเริ่มเก็บเกี่ยวพืชผลในนครหลวงต้าเจิ้ง
องค์รัชทายาทจ้าวเจียนเสด็จมาด้วยพระองค์เอง ประทับยืนอยู่บนหอเมืองสูงตระหง่าน
บนหอสังเกตการณ์ขนาดใหญ่แขวนฆ้องทองแดงใบมหึมา โครงไม้พันด้วยผ้าไหมสีแดง ดูเป็นมงคลยิ่ง
จ้าวเจียนนำขุนนางกลุ่มหนึ่งจุดธูปบวงสรวงฟ้าดิน จากนั้นทรงถือค้อน ไกวแรงตีฆ้องทองแดงดังสนั่น