เมื่อระยะห่างลดลง ทั้งสองก็กะด้วยสายตาว่าเรือลำใหญ่เบื้องหน้า มีขนาดใหญ่กว่าเรือไม้ของตนถึงสิบเท่าเห็นจะได้
เรือไม้ที่หรงหรงสร้างขึ้นเป็นเรือสำหรับแล่นในแหล่งน้ำภายในแผ่นดิน ส่วนเรือลำใหญ่ที่อยู่ไกลออกไปเป็นเรือเดินทะเลอย่างแท้จริง
เรือไม้ของหรงหรงเป็นเรือประมงสำหรับจับปลา ทว่าเรือใหญ่ที่พุ่งเข้ามาจากฝั่งตรงข้ามกลับเป็นเรือรบทางทะเลขนาดมหึมา
เมื่อเรือทั้งสองเข้าใกล้กัน เรือใหญ่กลางทะเลกลับไม่ชะลอความเร็ว
หลินเฟิงและพวกอีกสองคนมองออกแล้วว่า เจ้าเรือลำมหึมานี่ตั้งใจพุ่งชนเรือไม้ของพวกเขาให้จม
หัวเรือสูงเกือบสองจั้งเคลื่อนเข้ามาประชิดเรือไม้อย่างกดดัน ทว่าความเร็วยังคงเดิม แม้หรงหรงจะพยายามบังคับหางเสือสุดกำลัง ก็ไม่อาจหลบเรือลำใหญ่ที่จงใจพุ่งชนเข้ามาได้
เย่ไห่ซานเก็บคันเบ็ดกับอุปกรณ์จับปลาของตน แต่ไม่มีเวลามัดรวม จึงหอบไว้ในมือ ก่อนถีบร่างทะยานขึ้นจากที่เดิม พุ่งตรงไปยังหัวเรือซึ่งสูงกว่าสองจั้ง
หรงหรงส่งสัญญาณมือให้หลินเฟิง แล้วก้าวกระโดดจากท้ายเรือไปข้างหน้า เขาเหยียบหลังคาห้องโดยสารด้วยเท้าข้างเดียว ร่างทะยานขึ้นกลางอากาศ จากนั้นยื่นมือคว้ากราบเรือใหญ่ พลิกตัวขึ้นไปบนเรือ
หลินเฟิงเห็นเรือทั้งสองชนกันแล้ว เรือไม้ของพวกเขาถูกเรือลำใหญ่บดทับจนจมลงไปในน้ำครึ่งลำ ส่วนอีกด้านหนึ่งเชิดสูงขึ้น
ไม่จำเป็นต้องออกแรงกระโดด เรือไม้ที่งอนเชิดขึ้นก็เหวี่ยงหลินเฟิงลอยไปยังหัวเรือใหญ่
ทั้งสามคนยืนอยู่บนหัวเรือใหญ่ในเวลาไล่เลี่ยกัน ห่างกันไม่ถึงสองช่วงลมหายใจ พวกเขาก้มมองเรือไม้ของตนซึ่งถูกชนจนแตกเป็นเศษไม้ท่ามกลางเสียงโครมคราม ก่อนกระจัดกระจายลอยไปตามคลื่นในทะเล