ขัดกระทะเหล็กให้สะอาด ตั้งไฟจนแห้ง แล้วเทน้ำเกลือครึ่งชามลงไป เริ่มเคี่ยว
ระหว่างนั้น พี่น้องตระกูลเยี่ยนต่างจ้องมองตาไม่กะพริบ สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
สีหน้าของเยี่ยนเสี่ยวติงค่อย ๆ เผยแววภาคภูมิใจ
เมื่อเห็นวิธีที่หลินเฟิงลงมือ นอกจากจะชวนให้ประหลาดใจแล้ว ทุกขั้นตอนยังดูน่าเชื่อถืออย่างยิ่ง ไม่เหมือนคนหลอกลวง
เยี่ยนเสี่ยวติงกวาดตามองชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่หลายคน ทุกคนถูกดึงดูดจนจ้องมองไม่วางตา สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง
เมื่อมองหลินเฟิงอีกครั้ง เขามีสีหน้าเคร่งขรึม ท่วงท่ารอบคอบ ไม่มีอาการลังเลแม้แต่น้อย
แววชื่นชมฉายชัดในดวงตาเยี่ยนเสี่ยวติง บุรุษที่ตั้งใจทำงานช่างดูเพลินตายิ่งนัก
ไม่นานนัก เมื่อน้ำในกระทะเหล็กสีดำระเหยไปจนหมด ก็เหลือเพียงผลึกสีขาวราวหิมะเคลือบอยู่ชั้นหนึ่ง
หลังน้ำระเหยจนแห้งสนิท หลินเฟิงเทผลึกสีขาวลงบนแผ่นหินเรียบ จากนั้นใช้หินอีกก้อนกดบด
เพียงครู่เดียว ระหว่างหินสองก้อนก็กลายเป็นผงละเอียดสีขาวราวหิมะกองหนึ่ง
หลินเฟิงถอนหายใจยาว พลางชี้ไปยังผงนั้น
“เห็นแล้วใช่หรือไม่ นี่คือเกลือละเอียดที่ผ่านการขัดแล้ว ปลอดภัยต่อทั้งคนและสัตว์”
ศีรษะทั้งห้าขยับเข้ามารวมกันเป็นวง เบียดอยู่เหนือแผ่นหินแล้วเพ่งพินิจผงสีขาวอย่างละเอียด
เยี่ยนเสี่ยวอี่เงยหน้าขึ้นก่อนใคร “เกลือละเอียดนี่ใช้เช่นไร?”
หลินเฟิงโบกมือ “ต่อจากนี้ต่างหาก เรื่องที่จะทำให้พวกเจ้าได้เปิดหูเปิดตาและเจริญอาหาร”
เขาสั่งให้คนไปตักน้ำสะอาดมา จากนั้นชักมีดสั้นออกมา เริ่มล้างและชำแหละกระต่ายป่ากับไก่ป่า