บนใบหน้าซีดขาวของซีเหนียงเผยรอยยิ้มบาง ๆ
“การเป็นพันธมิตรก็มีข้อดีของการเป็นพันธมิตร การปรับเปลี่ยนสังกัดก็มีประโยชน์ของมัน ท่านแม่ทัพฉวีลองดูเรือรบในลำน้ำเหล่านั้นสิ แต่เดิมล้วนเป็นเรือของกองทัพเรือต้าเจิ้ง หลังจากกองทัพเจิ้นซีปรับเปลี่ยนสังกัดแล้ว บัดนี้ก็กลายเป็นกองเรือรบที่ห้าของกองทัพเจิ้นซี อยู่ใต้การบัญชาการร่วมของกองทัพเจิ้นซี และมีส่วนช่วยอย่างใหญ่หลวงในการกำราบโจรสลัด”
ฉวีเหิงหันไปมองเรือรบที่เรียงรายอยู่ในลำน้ำ ทอดยาวไปหลายสิบลี้ เรือส่วนใหญ่เป็นของกองทัพเรือต้าเจิ้งจริง ๆ
เพียงแต่ธงได้เปลี่ยนเป็นตราสัญลักษณ์ของกองทัพเจิ้นซีแล้ว
“ท่านแม่ทัพหลิน การปรับเปลี่ยนสังกัดกองทัพเป็นเรื่องใหญ่ ข้าต้องรายงานแม่ทัพใหญ่ลั่วก่อน จึงจะตัดสินใจได้”
ซีเหนียงโบกมือ “ข้อตกลงข้อนี้ระบุไว้ชัดเจนแล้วในสัญญาพันธมิตรระหว่างต้าเจิ้งกับกองทัพเจิ้นซี ราชครูหลานอวี่แห่งต้าเจิ้งลงนามแทนองค์รัชทายาทต้าเจิ้งแล้ว ท่านไม่จำเป็นต้องรายงานลั่วอวิ๋นเฟยอีก”
ฉวีเหิงถูมือไปมา “เฮ้อ ท่านแม่ทัพหลิน ข้าไม่เคยเห็นสัญญาใด ๆ เรื่องนี้จำต้องรายงานแม่ทัพใหญ่ลั่วก่อนจึงจะถูกต้อง มิฉะนั้นข้าคงรับผิดชอบไม่ไหว”
ซีเหนียงพยักหน้ายิ้ม “ได้ ข้าเข้าใจความลำบากใจของท่าน ท่านแม่ทัพฉวีไม่ต้องฝืนใจรักษาเมืองลั่วซีให้ดีเถิด คาดว่าหลังโจรสลัดพ่ายแพ้ โอกาสหวนกลับมาก็คงมีไม่มาก”
กล่าวจบ ซีเหนียงก็พาทหารคุ้มกันหันไปทางเรือรบ
ฉวีเหิงยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบหมุนกายสาวเท้าตามไป
“ท่านแม่ทัพหลิน ขอข้ารายงานเรื่องนี้ก่อน แล้วจะแจ้งผลให้ทราบ เพียงแต่เรื่องเสบียงอาหารนั้น จะ...”