ชายชรานั่งลงบนม้านั่งตัวหนึ่ง แล้วกวักมือเรียกให้หลินเฟิงมายืนตรงหน้า ก่อนเอ่ยเสียงเบา
“ประเดี๋ยวตอนยกอาหารขึ้นโต๊ะ เจ้าเข้าไปพร้อมกับของใช้ประกอบการทำอาหารสักหน่อย ในห้องหนังสือของเจ้าเมืองมีแผนที่อยู่แผ่นหนึ่ง คล้ายจะแขวนไว้บนผนังด้านเหนือ หากมีโอกาสได้เห็นหรือไม่ เจ้าจงพิจารณาเอาเอง มีเพียงข้อเดียว หากถูกคนพบเข้า อย่าได้ลากข้าไปเดือดร้อนด้วย”
หลินเฟิงยิ้มพลางพยักหน้า “วางใจเถิด ไม่มีปัญหาแน่ แล้วบุตรชายของท่านเล่า?”
ชายชราพึงพอใจยิ่ง “ดี สมกับเป็นคนรักษาคำพูด รอทำอาหารเสร็จแล้ว ข้าจะไปบอกลูกชาย พวกเราจะกลับไปอยู่ที่เดิม”
หลินเฟิงพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ จากนั้นทั้งสองก็ไม่พูดคุยกันอีก ต่างคนต่างครุ่นคิดเรื่องของตน
ไม่นานนัก หญิงรับใช้สองคนก็จัดการงานทุกอย่างเรียบร้อย เหลือเพียงรอให้ชายชราลงมือทำอาหาร
เมื่อชายชราเริ่มทำอาหาร คนทั้งหมดในห้องครัวก็ถูกไล่ออกไป รวมถึงหลินเฟิงด้วย
นี่เป็นเคล็ดลับเฉพาะตัวของชายชรา เป็นวิชาหากินที่ช่วยรักษาชีวิต หากปล่อยให้ผู้อื่นเรียนรู้ ในฐานะคนต้าจงที่อยู่ในรังโจรสลัด ชีวิตย่อมยากจะรับประกัน
เมื่อทำอาหารทั้งสี่จานเสร็จ ชายชราก็เจาะจงเลือกหลินเฟิงให้เป็นหนึ่งในคนยกอาหาร เขาถือกล่องอาหารงดงามใบหนึ่งที่บรรจุจานอาหารไว้ แล้วเดินไปพร้อมกับนางกำนัลอีกสามคน มุ่งหน้าไปยังห้องรับประทานอาหารในจวนเจ้าเมือง
ก่อนหน้านี้ชายชราได้บอกเส้นทางจากห้องรับประทานอาหารไปยังห้องหนังสือแก่หลินเฟิงแล้ว ให้เขาฉวยโอกาสตามสถานการณ์เอาเอง
หลังทำอาหารเสร็จ ชายชราก็ไม่อยู่ต่อ รอจนหญิงรับใช้สองคนเก็บกวาดเตาไฟเรียบร้อย เขาก็หันหลังเดินกลับที่พักของตน