เขาแทรกตัวเข้าไปในลานประลอง คว้าดาบตรงขึ้นมาแล้วกวาดตามองไปรอบด้าน
เมื่อเห็นสายตาอิจฉาของคนเหล่านั้น เขาก็แทบหายใจไม่ออก
ทาสต้าจงอีกคนถูกลากเข้ามาในลานประลอง ดาบตรงถูกยัดใส่มือ
เมื่อมีตัวอย่างให้เห็นก่อนหน้า ทาสต้าจงผู้นั้นย่อมเข้าใจชะตากรรมของตน เขาร่ำไห้คร่ำครวญ แต่เมื่อเห็นว่าการวิงวอนไร้ผล ก็ได้แต่กำดาบตรงแน่นด้วยสองมือ แววตาค่อย ๆ เผยความดุร้ายสิ้นหวัง
แขนผอมแห้งทั้งสองข้างกวัดแกว่งดาบตรงอย่างสะเปะสะปะ ก่อนก้มหน้าพุ่งเข้าใส่ต้วนซิง
ต้วนซิงเองก็ตื่นตระหนก เขาเคยเห็นคนถูกฆ่า แต่ไม่เคยลงมือฆ่าคนด้วยตนเอง ดาบตรงในมือหนักอึ้ง พอเห็นทาสต้าจงพุ่งเข้ามา เขาก็ถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว
คนรอบข้างพากันหัวเราะครืน เสียงด่าทอประสานกันระงม
แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับทาสต้าจงที่แทบคลุ้มคลั่ง ต้วนซิงก็สูญเสียความกล้าทั้งหมด สมองขาวโพลน ทำได้เพียงถอยหลัง
ท้ายที่สุด เมื่อถอยไปจนถึงขอบลาน ก็ถูกคนด้านหลังใช้มือยันไว้ จึงถอยต่อไม่ได้อีก
ทว่าดาบตรงที่ทาสต้าจงกวัดแกว่งกลับฟันมาถึงตรงหน้าแล้ว
ขณะที่ดาบตรงกำลังจะฟันถูกต้วนซิง ดาบตรงเล่มหนึ่งก็พุ่งวาบมาจากด้านข้าง ฟันฉับเดียวตัดศีรษะทาสต้าจงขาดสะบั้น
ร่างไร้ศีรษะล้มลงแทบเท้าต้วนซิง ทำให้เขาเบิกตากว้างจนแทบถลน แน่นหน้าอก หอบสูดอากาศเข้าไปคำโต ๆ แต่กลับรู้สึกว่าไม่มีลมหายใจเข้าสู่ลำคอ
เขาถูกคนลากออกจากลานประลองอย่างเลื่อนลอย ไม่มีใครสนใจเขาอีก
ต้วนซิงนึกเสียใจอย่างยิ่ง เหตุใดตนจึงไม่ฟันทาสต้าจงล้มลงเหมือนพี่ใหญ่?