ทหารกล้าในสมรภูมิรบ

ตอนที่ 1889 ไม่ไปก็ต้องไป

11 นาที· 2.5K คำ

องครักษ์ที่หมอบอยู่ข้างกายเขาเป็นกลุ่มแรกที่ต้องเผชิญหน้า ต่างลุกขึ้น พลิกกายขึ้นหลังม้า มือหนึ่งถือโล่ อีกมือหนึ่งถือดาบ หนีบสีข้างม้าอย่างแรง ก่อนควบทะยานออกไปข้างหน้า

ไม่จำเป็นต้องได้ยินคำสั่ง เพียงเห็นม้าศึกในเงามืดเบื้องหน้าเริ่มออกวิ่ง กองกำลังขนาดใหญ่ที่ตามหลังมาก็พากันพลิกกายขึ้นหลังม้า กระตุ้นม้าให้พุ่งไปข้างหน้า

ไม่มีผู้ใดเอ่ยวาจา ต่างมุ่งหน้าบุกตะลุยไปอย่างเงียบงัน

ชั่วขณะนั้น ม้าศึกควบทะยาน กีบม้าย่ำกระหน่ำจนผืนดินสั่นสะเทือน

ทันทีที่กองทัพเจิ้นซีเริ่มบุก เสียงนกหวีดแหลมบาดหูก็ดังขึ้นจากหอสังเกตการณ์หน้าค่ายทหารซีเซี่ย เงาดำมากมายผุดลุกขึ้นอย่างสับสนจากทุ่งหญ้ารกในความมืด

ลูกธนูขนปีกกระทบโล่ดังเคร้งคร้าง ก่อนถูกเสียงกีบม้ากลบกลืนไป

เบื้องหน้าไม่มีค่ายรั้วไม้ ค่ายของทหารซีเซี่ยสองหมื่นนายมีพื้นที่กว้างใหญ่เกินกว่าจะตั้งค่ายรั้วไม้ได้ในเวลาอันสั้น จึงทำได้เพียงนำกิ่งไม้ระเกะระกะมาขวางไว้รอบค่าย ใช้แทนค่ายรั้วไม้ไปก่อน

สิ่งกีดขวางเช่นนี้ไม่อาจขวางม้าศึกที่กำลังบุกทะยานได้

แม้ระหว่างการบุกจะมีม้าศึกของกองทัพเจิ้นซีสะดุดล้มอยู่ไม่ขาด ทว่าม้าศึกส่วนใหญ่ยังคงควบผ่านระยะทางห้าลี้ได้อย่างรวดเร็ว กระโจนข้ามสิ่งกีดขวางหน้าค่าย แล้วบุกเข้าไปในค่ายทหารซีเซี่ย

เมื่อได้ยินสัญญาณเตือน ทหารซีเซี่ยในค่ายก็เริ่มตั้งรับทันที เงาคนมากมายพากันมุดออกมาจากกระโจมทหารอย่างอลหม่าน

ทหารม้าไปจูงม้าศึกของตน ส่วนทหารราบคว้าทวนยาวออกตามหากองของตน

พลธนูไม่มีเวลาจัดแถว ต่างง้างธนูขึ้นลูกศรตรงจุดเดิม เล็งไปยังความมืดเบื้องหน้า แล้วเริ่มมองหาเป้าหมาย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป