ต่างจากเสียงสะอื้นอย่างสิ้นหวังและอัดอั้นเมื่อครู่ คราวนี้พวกเขากำลังตื่นเต้น เป็นความยินดีล้นพ้นที่รอดตายมาได้
กลิ่นอายเช่นนี้ช่างคุ้นเคยยิ่งนัก ราวกับเด็กหลงทางที่ในที่สุดก็ได้กลับบ้าน และได้เห็นรอยยิ้มเปี่ยมเมตตาของมารดา
โทกุงาวะ นารุชิเงะกวักมือ ก่อนจะก้าวฉับ ๆ นำหน้า พุ่งลงสู่อ้อมกอดของมหาสมุทร
อีกสี่คนที่ตามมาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย พากันดำลงไปในน้ำทะเล
เพียงครู่เดียวหลังจากพวกเขาดำลงทะเลไป ก็มีหน่วยทหารของกองทัพเจิ้นซีหน่วยหนึ่งออกลาดตระเวนมาถึง คล้ายได้ยินเสียงผิดปกติบางอย่าง
คนสิบกว่าคนเดินเข้ามาใกล้ กวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างฉงน
เนื่องจากฟ้ามืดสนิท แสงคบเพลิงจึงส่องได้จำกัด ทหารกองทัพเจิ้นซีที่ลาดตระเวนอยู่ไม่พบสิ่งผิดปกติ หัวหน้ากองจึงโบกมือ ส่งสัญญาณให้เดินหน้าต่อ
แม่ทัพทหารราบจากห้าตระกูลใหญ่หลบหนีออกมาได้ในที่สุด พวกเขาว่ายอยู่กลางมหาสมุทร ดื่มด่ำกับอิสรภาพอย่างเต็มที่
ในบรรดาคนทั้งห้านี้ โทกุงาวะ นารุชิเงะเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งตระกูลโทกุงาวะ จัดอยู่ในกลุ่มแม่ทัพระดับสูง
อีกสี่คน สองคนเป็นแม่ทัพใหญ่ทหารราบสายดาบ คนหนึ่งเป็นแม่ทัพใหญ่ทหารธนู ส่วนอีกคนเป็นแม่ทัพทหารม้า
แม้จะมีตำแหน่งต่ำกว่าโทกุงาวะ นารุชิเงะหนึ่งขั้น แต่พวกเขาก็ยังเป็นแม่ทัพระดับรองจากชั้นสูงสุดของกองทัพแต่ละตระกูล และมีฐานะไม่ธรรมดา
ครอบครัวของพวกเขามั่งคั่งทรัพย์สิน ใช้ชีวิตสุขสบายมั่งคั่ง แล้วจะยอมสละชีวิตไว้ในสนามรบโดยง่ายได้อย่างไร
เมฆดำปกคลุมท้องฟ้า ทำให้ทัศนวิสัยเหนือผิวน้ำทะเลต่ำมาก นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่พวกเขาหนีรอดมาได้
พวกเขาไม่อาจแยกทิศทางได้ จึงคิดเพียงว่ายออกห่างจากคาชิมะให้มากที่สุดโดยเร็ว