เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว หอประตูเมืองทั้งหลังพังครืนลงมา จากที่เคยสูงตระหง่าน บัดนี้กลับเตี้ยลงไปช่วงหนึ่งในพริบตา
พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จนเหล่าทหารองครักษ์ยืนแทบไม่มั่นคง
ทหารโจรสลัดที่เข้าเวรต่างวิ่งวุ่นไปทั่ว หลบหลีกเศษหินและเม็ดทรายที่ร่วงกราวลงมาจากฟากฟ้า
“เหตุใดจึงโจมตีกันกลางดึก?”
แม่ทัพใหญ่โจรสลัดหยุดฝีเท้า มองไปยังบริเวณประตูเมืองเบื้องหน้าอย่างฉงนใจ
ไม่มีผู้ใดตอบ เหล่าทหารองครักษ์รอบด้านต่างเงียบงัน
“แจ้งทุกกองให้ไปรวมพลบนกำแพงเมืองด้านตะวันออก เตรียมตั้งรับ”
แม่ทัพใหญ่โจรสลัดออกคำสั่ง
ทหารองครักษ์นายหนึ่งหันหลังไปถ่ายทอดคำสั่งทันที
กองทหารโจรสลัดที่กำลังหลับใหลถูกเรียกให้รวมพลอย่างรวดเร็ว แต่ละกองมุ่งหน้าไปยังกำแพงเมือง
ผ่านไปครึ่งเค่อ เสียงระเบิดสนั่นขึ้นอีกครั้ง กระสุนปืนใหญ่ลูกหนึ่งกระแทกเข้ากับกำแพงเมือง
แม้แต่แม่ทัพใหญ่โจรสลัดที่ยืนอยู่ห่างออกไป ก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของกำแพงเมือง
ปืนใหญ่หนักช่างร้ายกาจนัก กำแพงเมืองหนาถึงเพียงนี้ เกรงว่าจะต้านกระสุนได้ไม่กี่ลูก
แม่ทัพใหญ่โจรสลัดเริ่มกระวนกระวายใจ
สิ่งเดียวที่เขาพึ่งพาได้ก็คือกำแพงเมืองสูงใหญ่ หากปราศจากปราการแห่งนี้แล้ว นอกจากจำนวนคนที่มากกว่า เขายังมีข้อได้เปรียบอันใดอีก?
เวลาผ่านไปราวหนึ่งช่วงธูป ปืนใหญ่หนักของกองทัพเจิ้นซีที่อยู่นอกเมืองก็ยิงอีกครั้ง กระสุนพุ่งกระแทกกำแพงเมืองอย่างแม่นยำ
จะเรียกว่าแม่นยำก็ไม่ถูกนัก กำแพงเมืองเป็นเป้าหมายใหญ่โตอยู่แล้ว หากปืนใหญ่ของกองทัพเจิ้นซียังยิงกำแพงไม่ถูก แล้วจะพูดถึงการโจมตีอย่างแม่นยำได้อย่างไร?
การยิงปืนใหญ่เนิบช้าเช่นนี้ทำให้แม่ทัพใหญ่โจรสลัดจับต้นชนปลายไม่ถูก