เหล่าทหารกองทัพเจิ้นซีที่เรี่ยวแรงล้นเหลือในค่าย ต่างพากันออกมานอกค่าย ไปหาทำเลที่สูงขึ้นเล็กน้อย แล้ววิจารณ์กันว่ากระสุนปืนใหญ่ลูกนี้ระเบิดได้ไม่ลึกพอ ส่วนลูกนั้นยิงเฉออกไปหน่อย
ภาพเช่นนี้ทำให้แม่ทัพใหญ่โจรสลัดผู้รักษาการณ์เมืองรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงใต้กัดฟันกรอดด้วยความแค้น แต่กลับทำอะไรไม่ได้
ฝ่ายตรงข้ามใช้กระสุนปืนใหญ่ ส่วนฝ่ายตนกลับต้องใช้กำลังวังชาและเรี่ยวแรงของทหาร กระทั่งชีวิตเข้าแลก
หากสู้เช่นนี้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วทหารกองทัพเจิ้นซีคงทำให้พวกเขาเหนื่อยตายไปเป็นกลุ่ม
ตกลงกองทัพเจิ้นซีขนกระสุนปืนใหญ่มากันเท่าใดกันแน่ ยิงกันไม่รู้จบหรืออย่างไร?
“มานี่! ส่งข่าวด่วนถึงแม่ทัพใหญ่จงชุน เมืองรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ต้องการเรือรบสนับสนุน ที่ท่าเรือประตูตะวันออกของแม่น้ำจิ่วเซิ่งชวนมีเรือรบกองทัพเจิ้นซีจอดอยู่สี่ลำ จมพวกมันเสีย แล้ววิกฤตของเมืองรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงใต้จะคลี่คลายได้ทันที”
แม่ทัพใหญ่โจรสลัดพึ่งพาตนเองไม่ไหว จึงได้แต่รายงานขึ้นไป ขอให้กองเรือสนับสนุน
ฟ้าสว่างเต็มที่แล้ว เขามองเห็นชัดว่าปืนใหญ่หนักของกองทัพเจิ้นซีตั้งอยู่บนเรือรบในแม่น้ำจิ่วเซิ่งชวน
กองทัพหลวงแห่งต้าเหอมีกองเรืออยู่ ทว่ากระจุกตัวกันรอบนครหลวง ทำหน้าที่คุ้มกันความปลอดภัยของลำน้ำรอบนครหลวง
หัวหน้ากองกำลังป้องกันทั่วเขตนครหลวงมีนามว่านากามูระ เรียว เขาได้รับข่าวด่วนจากเมืองรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ที่กองบัญชาการภายในนครหลวง
ปืนใหญ่ของเมืองรักษาการณ์ดังมาตลอดครึ่งคืน นากามูระ เรียวเองก็ไม่อาจข่มตาหลับได้ ครั้นได้ยินข่าวจากหน่วยลาดตระเวนว่ากองทัพเจิ้นซีเพียงระดมยิงใส่เมืองรักษาการณ์ มิได้เปิดฉากโจมตี