ในใจของไอโกะ เมืองที่มีกำลังพลห้าพันนายคอยรักษาการณ์ จะปล่อยให้หลินเฟิงหลบหนีไปเพียงลำพังได้อย่างไร?
ขอเพียงตระกูลโทกุงาวะหวนกลับไปพึ่งพาราชวงศ์ต้าเหอ หลินเฟิงผู้นี้ก็มีแต่ทางตาย แถมยังเป็นการเดินไปหาความตายด้วยตนเอง
กองม้าสิบกว่าคนเคลื่อนผ่านประตูเมืองเข้ามา มุ่งไปตามถนนกว้างอย่างเชื่องช้า ระหว่างทางพวกเขามองอาคารบ้านเรือนสองข้างถนน พลางหารือกันว่าระบบป้องกันของเมืองรักษาการณ์ควรปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นอย่างไร
โทกุงาวะ คินโจ ตัวแทนตระกูลโทกุงาวะ พร้อมด้วยโทกุงาวะ เค็นชิน หัวหน้ากองทัพประจำเมือง มารอคอยอยู่ที่ประตูเมืองตั้งแต่เนิ่น ๆ ยามนี้ทั้งสองกำลังอยู่ข้างกายหลินเฟิง คินโจ แนะนำผังเมืองด้วยท่าทีเคารพ น้ำเสียงราบเรียบ
จนถึงบัดนี้โทกุงาวะ คินโจ ก็ยังไม่มองไอโกะแม้แต่แวบเดียว บุคคลผู้คลุกคลีอยู่ในแวดวงชนชั้นสูงของต้าเหอทุกวี่วัน ย่อมเข้าใจจิตใจผู้คนอย่างทะลุปรุโปร่ง
ทว่าไอโกะกลับเหลือบมองเขาอยู่เป็นระยะ ชายที่เคยเป็นที่ชื่นชอบในหมู่เชื้อพระวงศ์ และเอาแต่คอยวนเวียนอยู่รอบกายนางทุกวัน ผู้นี้กลับหันหลังให้กันโดยไม่ไยดีเสียแล้ว
หึ ถึงเวลานั้นคอยดูก็แล้วกันว่าเขาจะเป็นอย่างไร
ไอโกะขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ในใจ ทว่าสีหน้ายังคงประดับรอยยิ้มอ่อนโยน ยามอยู่ต่อหน้าหลินเฟิง นางว่าง่ายราวกับลูกแมวตัวหนึ่ง
ทุกคนติดตามหลินเฟิงไปยังกำแพงเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ จากที่นี่สามารถมองเห็นนครหลวงอันโอ่อ่าตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางนครหลวงได้
หลินเฟิงสังเกตการณ์ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“ไม่รู้ว่าคัมมุกำลังคิดสิ่งใดอยู่ ศึกดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว เขายังฝืนกัดฟันทนอยู่ ช่างทำให้ข้านับถือจิตใจอันแน่วแน่ของเขายิ่งนัก”