กองกำลังที่ลงจากเรือไปล่าสัตว์และขุดผักป่าเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งยังเดินทางไปไกลกว่าเดิม พื้นที่โดยรอบถูกพวกเขาขุดเก็บจนเกลี้ยงแล้ว
แม้เหมาอี้ฟานจะไม่ยินยอมพร้อมใจอย่างยิ่ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเหล่าทหารที่ซูบผอมจนใบหน้าเหลืองซีด ต่อให้เป็นคนทะนงตนเพียงใด ก็ยังต้องก้มหัวให้แก่ความหิวโหย
ห่างออกไปไม่ถึงสามลี้ มีเรือรบของกองทัพเจิ้นซีจอดทอดสมออยู่ ทุกคราเมื่อถึงเวลาอาหาร มักเห็นควันสีเขียวลอยขึ้นเป็นสายจากเรือ พร้อมกลิ่นอาหารจาง ๆ ที่ลอยมาให้ได้กลิ่น
เหมาอี้ฟานหน้าขรึม มองออกไปทางหอเรือ
ทหารจำนวนมากบนเรือรบของตนต่างพากันหมอบอยู่ริมกราบเรือ ชะเง้อมองกลุ่มควันที่ลอยขึ้นจากเรือรบของกองทัพเจิ้นซีซึ่งอยู่ไกลออกไป
เขารู้ว่าคนเหล่านี้กำลังสูดดมกลิ่นอาหารที่ลอยมาตามลมจากทางเหนือลม
มีเรือเร็วลำหนึ่งแล่นมาจากระยะไกล ทหารที่ทำหน้าที่เฝ้าระวังมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นเรือเร็วที่มาส่งข่าว
ทหารนายหนึ่งรีบรายงาน รับข่าวจากเรือเร็วแล้วนำไปส่งยังห้องบัญชาการบนเรือรบทันที
เหมาอี้ฟานฟังรองแม่ทัพอ่านพระบัญชาขององค์รัชทายาท
เนื้อความระบุไว้อย่างชัดเจน ให้เขายอมอ่อนข้อและลดทิฐิ ไม่ว่ากองทัพเจิ้นซีจะจัดการอย่างไร สิ่งเดียวที่ต้องทำคือเร่งเดินทางไปถึงเมืองลั่วซี ขับไล่เรือรบโจรสลัดที่ยิงปืนใหญ่ถล่มเมืองทุกวัน
เหมาอี้ฟานถอนใจเฮือกหนึ่ง รู้ดีว่าตลอดสามวันที่ผ่านมานั้นทนทุกข์ไปโดยเปล่าประโยชน์
ท้ายที่สุด เขาพ่ายแพ้เพราะขาดความมุ่งมั่นที่จะสู้จนตัวตาย ไม่กล้านำกองทัพเรือต้าเจิ้งออกศึกกับกองทัพเรือโจรสลัดอย่างเด็ดขาดโดยลำพัง
เพราะก่อนหน้านี้ พวกเขาถูกเรือรบโจรสลัดตีจนหวาดกลัวไปแล้ว