ฟูจิวาระ ทาดามิจิยืนกรานในความเห็นของตน
จักรพรรดิคัมมุขมวดคิ้วฟังพวกเขาถกเถียงกัน โดยไม่ตรัสสิ่งใดมาตลอด
นครหลวงและพื้นที่โดยรอบ ทั้งจวี้ปาน สุ่ยเจ๋อ ซินผู่ รวมถึงเสินไถ ล้วนเป็นเขตที่ราชวงศ์ปกครองโดยตรง อีกทั้งยังเป็นพื้นที่แกนกลางของต้าเหอ จึงไม่อาจเคลื่อนไหวกำลังในพื้นที่เหล่านี้โดยพลการ
“ทุกท่าน จงส่งคนไปยังเกาะชินมงทันที แจ้งให้โทโยโทมิ คาซูโอะระดมกำลังสองหมื่นนาย แล้วเร่งกลับไปช่วยเสินไถ อีกทั้งให้มณฑลชุนเถียนระดมกำลังหนึ่งหมื่นนาย มุ่งหน้าไปยังเสินไถโดยเร็ว ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด”
จักรพรรดิคัมมุมีรับสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ขุนนางทั้งสี่ประสานมือคำนับ รับพระบัญชา
จักรพรรดิไม่ประสงค์จะเคลื่อนกำลังทหารจากทั้งสี่มณฑล เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของราชวงศ์ จึงระดมกำลังจากพื้นที่รอบนอกเท่านั้น ถึงกับไม่คำนึงถึงการป้องกันเกาะชินมง
ณ ท่าเรือเสินไถ กองทัพเจิ้นซีนำรถปืนใหญ่สี่สิบคันขึ้นฝั่งอย่างช้า ๆ แล้วกำลังลากเข้าไปในค่ายทหาร
หลินเฟิงต้องการรักษาช่องทางที่มุ่งสู่นครหลวงต้าเหอแห่งนี้ไว้ หากสู้รบบนบกโดยไม่มีปืนใหญ่สนับสนุน ทหารหนึ่งพันนายของเวินเจี้ยนย่อมรักษาที่นี่ไว้ไม่ได้
เมื่อมีรถปืนใหญ่สี่สิบคัน ทั้งยังได้รับการสนับสนุนจากปืนใหญ่บนเรือรบที่ท่าเรือ ต่อให้โจรสลัดระดมทหารมาเพิ่ม ก็แทบไม่มีประโยชน์
อย่าเห็นว่าเหล่าทหารโจรสลัดกล้าหาญดุดันแล้วจะคิดว่าฝีมือรบส่วนตัวของพวกเขาต่ำ ในสนามรบ พวกเขาไม่ด้อยเลย
ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับปืนใหญ่ กลับสูญสิ้นความมั่นใจที่จะต่อต้านโดยสิ้นเชิง
หากให้พวกเขาบุกเข้าฟาดฟันศัตรู ก็สามารถหาญกล้าไม่กลัวตายได้ ทว่าเมื่อปืนใหญ่จ่ออยู่ตรงหน้า ต่อให้กล้าหาญเพียงใดก็ไม่อาจฝืนต้านอาวุธที่มนุษย์ไม่อาจขัดขืนเช่นนี้