หลังจากกองทัพเจิ้นซียึดเกาะทั้งสี่ทางใต้สุดของต้าเหอได้แล้ว กองกำลังในพื้นที่ต่าง ๆ เช่นเสินไถก็ทยอยถูกโยกย้ายออกไป สมทบกำลังเพื่อช่วยเหลือเกาะชินมงและเกาะจวี้ปาน
ส่งผลให้คาบสมุทรเสินไถตกอยู่ในสภาพว่างเปล่าชั่วคราว
และเป้าหมายที่แท้จริงของหลินเฟิง ก็คือคาบสมุทรเสินไถแห่งนี้
เรือรบฝูอันบรรทุกสรรพาวุธมาครบครัน เพื่อขึ้นฝั่งที่นี่และทำลายเป้าหมายทางทหารทั้งหมดของเสินไถ
เรือลำเลียงทหารที่ตามหลังเรือรบฝูอันมา บรรทุกทหารราบหนึ่งพันนายซึ่งเวินเจี้ยนเป็นผู้นำ รออยู่ที่ด้านหนึ่งของอ่าว
ยามอิ๋น เค่อที่หนึ่ง เรือรบฝูอันค่อย ๆ เข้าใกล้ท่าเรือเสินไถ เมื่อเข้าสู่ระยะยิงของปืนใหญ่แล้วก็หันลำเรือขวางทิศทางและทอดสมอ จอดห่างจากท่าเรือเสินไถราวหกลี้
ทหารทุกนายเข้าประจำตำแหน่ง เตรียมพร้อมทุกสิ่ง รอเพียงคำสั่งจากก่วนชางฮวา
ก่วนชางฮวา นายเรือรบฝูอัน ยืนอยู่สะพานเดินเรือ ทอดสายตามองแสงไฟริบหรี่บนเกาะเสินไถ รอบด้านเงียบสงัด มีเพียงเสียงคลื่นกระทบลำเรือดังซ่า
ก่วนชางฮวาสงบลมหายใจลงเล็กน้อย ก่อนกล่าวเสียงหนักแน่น
“เริ่มโจมตี”
เมื่อคำสั่งถูกส่งลงไป พลปืนใหญ่ในท้องเรือก็นำแท่งจุดไฟที่ลุกโชนอยู่ก่อนแล้วไปแตะชนวนดินปืน จากนั้นจับตาดูประกายไฟที่แลบเต้นมุดเข้าไปในท้ายลำกล้อง
ชั่วพริบตาถัดมา ลำกล้องปืนใหญ่ขนาดมหึมาสั่นสะเทือน เปลวเพลิงพวยพุ่งออกจากปากกระบอก
ท่ามกลางเสียงกึกก้องจากแรงสั่นสะเทือน กระสุนปืนใหญ่แหวกอากาศส่งเสียงหวีดหวิว ทิ้งหางสีแดงเรื่อพาดผ่านท้องฟ้ายามราตรี มุ่งตรงไปยังท่าเรือเสินไถ
ก่วนชางฮวาคุ้นชินกับภาพเช่นนี้แล้ว ทว่าก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้ เมื่อมองเห็นดอกไม้เพลิงเจิดจ้าระเบิดขึ้นกลางความมืดที่อยู่ไกลออกไป