หลังส่งเหรินตัวลี่จี๋จากไปแล้ว หลินเฟิงก็ตัดสินใจว่าจะไม่รอจางเอินอี้ฝู่ถ่งจวินอีกต่อไป
เขาสั่งให้กองทัพถอนค่าย มุ่งหน้าไปทางทะเลสาบหงชิ่งทันที
กองทัพชิงสุ่ยแบ่งออกเป็นสองส่วน
ค่ายทหารเกราะหนักกับกองทหารม้าเบาของหลี่ตงไหลยังคงย้อนกลับไปตามเส้นทางเดิม มุ่งหน้าสู่เมืองต๋าตู้เอ๋อร์ เพื่อป้องกันชาวเที่ยเจินย้อนกลับมาโจมตี
หลินเฟิงนำเพียงกองโจมตีระยะไกลของหลินเฉี่ยวเม่ยไปด้วย พร้อมขนส่งเสบียงสิ่งของนานาชนิดและเชลยศึก มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ก่อสร้างริมทะเลสาบหงชิ่ง
ตลอดแนวจากทะเลสาบหงชิ่งลงไปทางใต้ค่อนไปทางตะวันออก มีโรงเรือนเรียบง่ายตั้งเรียงรายอยู่มากมาย
มีแรงงานนับหมื่นเข้าร่วมก่อสร้างคลองชลประทาน
โรงเรือนเรียบง่ายเหล่านี้ดูเป็นระเบียบและสะอาดตา ทั้งยังออกแบบสร้างขึ้นตามแนวคิดของหลินเฟิง
เสาไม้ทั้งสี่มุมกับหลังคาล้วนประกอบเตรียมไว้ล่วงหน้า
แผ่นไม้ผนัง ประตูและหน้าต่างก็เตรียมไว้ก่อนเช่นกัน
เพียงใช้รถม้าขนไปยังจุดหมาย ปรับพื้นให้เรียบร้อย ก็สามารถประกอบโรงเรือนขึ้นมาหนึ่งหลังได้ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม
ผู้คนที่ร่วมก่อสร้างคลองทั้งหมดแบ่งออกเป็นสี่ระดับ
ระดับแรกคือผู้เชี่ยวชาญด้านชลประทานสองคน รับผิดชอบวางแผนและควบคุมการดำเนินงานทั้งหมด
ระดับที่สองคือหัวหน้าคนงานและช่างเทคนิค พวกเขารู้วิธีลงมือก่อสร้างอย่างละเอียดและคอยสั่งการว่าแรงงานต้องทำอย่างไร
ระดับที่สามคือแรงงานที่ลงมือทำงานหนักโดยตรง
ระดับที่สี่คือเชลยศึกที่จับตัวมาได้ ทั้งกองทัพผ้าโพกหัวดำและคนเถื่อน
แรงงานที่ทำงานหนักได้รับทั้งอาหาร ที่พัก และค่าจ้าง หลังเลิกงานยังรวมกลุ่มกันพักผ่อนได้