เห็นได้ชัดว่าว่านเฉวียนวางแผนล่วงหน้ามาหลายปี เขามองสถานการณ์ของต้าจงออกตั้งนานแล้ว ทั้งยังเตรียมทางหนีทีไล่ที่มั่นคงไว้ให้ตนเอง
เรื่องนี้ยิ่งทำให้หลินเฟิงเชื่อมั่นว่า ตาเฒ่าว่านเฉวียนไม่มีทางยอมจำนนรับโทษต่อหน้าเขาโดยง่ายแน่
ทางเดินหลักทอดยาวไปเบื้องหน้า หลินเฟิงหยุดอยู่ตรงทางแยกหนึ่งครู่ ภายในห้องมีคันธนูเรียงรายอยู่หลายคัน ทั้งยังมีดาบ ทวน กระบี่ ง้าว เกราะและโล่เหล็ก
ขนาดของคลังอาวุธแห่งนี้แทบเทียบได้กับคลังอาวุธของเมืองประจำแคว้นแห่งหนึ่ง
นี่คือทางแยกที่สามทางด้านขวาของทางเดิน เป็นทางลาดที่ทอดขึ้นด้านบน เมื่อเดินไปได้ราว 30 กว่าจั้ง ในญาณของหลินเฟิงก็ปรากฏห้องกว้างแห่งหนึ่ง ตรงปากทางมีประตูไม้หนาหนักสองบาน ถูกคล้องด้วยแม่กุญแจเหล็กขนาดใหญ่
อากาศภายในแห้งสบายยิ่งนัก
ในห้องกว้างมีถุงผ้ากองพะเนินอยู่มากมาย บรรจุธัญพืชนานาชนิด
หลินเฟิงหยุดฝีเท้า รู้ว่าที่นี่เป็นคลังเก็บเสบียง ไม่มีอะไรให้ตรวจสอบเป็นพิเศษ
เขาหันกลับไปยังทางเดินหลัก พลางครุ่นคิดว่ากลับไปแล้วค่อยให้คนเข้ามาตรวจสอบสภาพใต้ดินทั้งหมด ส่วนตนมุ่งหน้าพุ่งไปยังอีกด้านของทางเดินหลักอย่างรวดเร็ว
เมื่อใกล้ถึงปลายทางเดิน หลินเฟิงกลับได้ยินเสียงคนพูดคุยกัน
เขาผ่อนฝีเท้าแล้วค่อย ๆ เข้าไปใกล้
เช่นเดียวกับปลายทางแยกก่อนหน้านี้ มีห้องกว้างแห่งหนึ่ง ภายในจุดเทียนสว่างไสว ทั้งโต๊ะ เก้าอี้ เตียง และเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันล้วนมีพร้อม
เครื่องเรือนเหล่านั้นประณีตและมีราคาไม่น้อย
ด้านในสุดของห้องก่อเตียงเตาอุ่นด้วยศิลาเขียว ปูผ้าห่มแพรปักไว้ด้านบน ทั้งยังวางโต๊ะเตียงเตาเอาไว้ตัวหนึ่ง