ภายนอกนั้น ว่านเฉวียนฆ่าตัวตายเพื่อชดใช้ความผิดไปแล้ว ครอบครัวของเขาก็กลายเป็นสามัญชน จึงไม่มีผู้ใดสนใจพวกเขาอีก
หลังจากว่านเฉวียนลอบติดต่อกับครอบครัวได้แล้ว ก็เริ่มวางแผนการต่อไป
คนในครอบครัวมีมากกว่าสามสิบคน ล้วนเคยสุขสบายจนเคยตัว แล้วจะลงไร่ไถนาเป็นได้อย่างไร จึงได้แต่ขลุกอยู่ในบ้าน
อีกทั้งบ้านพักที่จัดสรรให้ตามนโยบายก็เรียบง่ายยิ่ง ทุกคนต่างพากันบ่นไม่ขาดปาก
เพื่อให้คนทั้งครอบครัวไม่ต้องทนทุกข์กับความลำบากในการดำรงชีวิต จึงทำได้เพียงลำเลียงเงินทองและเสบียงออกไปอย่างลับ ๆ ผ่านทางลับ
เมืองจินเฮาเพิ่งฟื้นฟูขึ้นมาได้ไม่นาน ผู้คนยังมีไม่มาก พ่อค้าที่ทำการค้าก็มีน้อย ต่อให้มีเงินก็หาซื้อสิ่งของจำเป็นต่อการดำรงชีวิตไม่ได้
จึงทำได้เพียงส่งคนพาเงินไปจัดซื้อที่เมืองจิงหนาน
ว่านเฉวียนจึงเร่งดำเนินการ เขาส่งบุตรสาวว่านเฉี่ยวพาว่านเฟย บุตรชาย ลอบกลับเข้าไปในทางลับของคฤหาสน์ รอคอยการช่วยเหลือ
ว่านเฉี่ยวเคยพบเห็นสถานการณ์ใหญ่โต จัดการธุระได้รอบคอบ จึงกลายเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของว่านเฉวียน
มีนางเฝ้าอยู่ในทางลับ ว่านเฉวียนก็วางใจ
ว่านเฉวียนรู้ดีแก่ใจว่า บรรดาบุตรชายและหลานชายที่อยู่ตรงหน้า ล้วนถูกเขาเลี้ยงจนเสียคน ไม่มีผู้ใดทำการใหญ่ได้
ก่อนว่านเฉี่ยวออกเดินทาง นางตกลงกับบิดาไว้แล้วว่า หลังจากลอบเข้าไปในทางลับ ให้รออยู่ห้าวัน ว่านเฉวียนจะส่งบุตรชายคนอื่น ๆ ไปรับเงินและสิ่งของ แล้วผลัดเปลี่ยนให้นางกับพวกสาวใช้กลับออกมา
ยามนี้ว่านเฉี่ยวกับว่านเฟยรออยู่ในทางลับมาได้สามวันแล้ว อีกสองวันก็จะออกจากสถานที่อับทึบไร้แสงตะวันแห่งนี้ ที่ซึ่งอึดอัดจนแทบขาดใจได้เสียที