หลังจากนักพรตเจินจั๋วจากไปได้ครึ่งชั่วยาม หลินเฟิงยังคงจ้องกระบี่หักตรงหน้าอย่างเหม่อลอย
เผยชีอินไม่กล้ารบกวนความคิดของเขา ได้แต่ยืนนิ่งอยู่ข้างกาย มองสีหน้าเคร่งขรึมของหลินเฟิงด้วยความเป็นห่วง
ความเงียบสงบในห้องถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าเร่งร้อนขององครักษ์
“รายงานท่านแม่ทัพใหญ่ โจรสลัดจำนวนมากปรากฏตัวใต้กำแพงเมืองจิงหนาน”
เผยชีอินรีบถาม “มีกำลังพลเท่าใด?”
“ตามรายงานจากทหารรักษาเมืองจิงหนาน โจรสลัดมีราวหนึ่งหมื่นคน กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ตามแม่น้ำจิ้น ห่างจากเมืองจิงหนานประมาณ 50 ลี้”
เผยชีอินโบกมือ องครักษ์จึงถอยออกไป
“ท่านแม่ทัพ โจรสลัดคิดจะโจมตีเมืองจิงหนาน ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับสำนักเร้นกายอยู่บ้าง”
หลินเฟิงขมวดคิ้วถาม “เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น?”
“ท่านแม่ทัพ ก่อนหน้านี้เมืองจิงหนานสงบมาโดยตลอด โจรสลัดก็ไม่เคยมารบกวน ทว่าเพียงพวกเรามาถึงเมืองจิงหนาน ก็มีทั้งต้วนมู่ไท่แห่งเขาคุนอวี๋ แล้วต่อมากองโจรสลัดก็เคลื่อนพลเข้าใกล้เมืองหลวงประจำแคว้น พวกเขาจะไม่เกี่ยวข้องกันได้หรือ?”
หลินเฟิงถอนหายใจ “ข้าเข้าใจความหมายของเจ้า พวกเขาล้วนมุ่งมาที่ข้า”
“ท่านแม่ทัพ ข้าหมายความว่าพวกเขาอาจถูกสำนักเร้นกายชักใยอยู่เบื้องหลัง”
“มีคนแค่หนึ่งหมื่นก็คิดจะยึดเมืองจิงหนาน ช่างกำเริบเสิบสานนัก”
หลินเฟิงกล่าวอย่างดูแคลน
เผยชีอินเดินวนอยู่ในห้องรอบหนึ่ง
“ท่านแม่ทัพ เป็นไปได้หรือไม่ว่าพวกเขาจะกดดันอารามอวี้เฉวียน ให้ทหารประจำเมืองจิงหนานจัดการพวกเรา?”
หลินเฟิงหันไปมองเผยชีอิน
“ความคิดของเจ้านับว่ากล้าหาญ เพียงแต่...ตามหลักแล้วก็มีความเป็นไปได้จริง”