ขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากัน ทหารม้าศึก 50 นายของหลินเฟิงก็ถูกคนและม้าหลายพันปิดล้อมอยู่กลางถนน
ชั่วพริบตาต่อมา พลทหารนับไม่ถ้วนก็โผล่ขึ้นมาบนหลังคาสองฟากถนน ต่างขึ้นสายธนูพร้อมลูกศร เล็งไปยังทหารม้าศึก 50 นายบนถนน
สถานการณ์ยิ่งตึงเครียดขึ้นทุกขณะ
หลินเฟิงกวาดตามองไปรอบด้าน เขารู้ว่ามีสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องอยู่ในที่ลับ คอยดูว่าเขาจะคลี่คลายสถานการณ์นี้อย่างไร
จะยอมลงจากม้าและวางอาวุธแต่โดยดี หรือจะฝ่าวงล้อมด้วยชีวิต?
ไม่ว่าอย่างไร ล้วนเป็นผลเสียต่อหลินเฟิงทั้งสิ้น ทหารม้าศึก 50 นายตรงหน้าไม่อาจเขย่ากองทหารประจำเมืองหลายพันนายได้เลย
ไม่ว่าหลินเฟิงจะเคลื่อนไหวเช่นไร เขาก็จะถูกทหารประจำเมืองจำนวนมากล้อมไว้ ก่อนถูกจับกุมกลับไปยังที่ว่าการเมืองจิงหนานเพื่อรอรับการลงโทษ
หากหลินเฟิงหลุดจากวงล้อมไปได้ด้วยตนเอง เขาก็อาจกลายเป็นเป้าหมายให้ยอดฝีมือจากสำนักเร้นลับซึ่งซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเข้าจับกุม
หลังนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง
หลินเฟิงกวักมือเรียกเผยชีอิน ให้นางเข้ามาใกล้
“ให้ทุกคนเตรียมป้องกันตัว ยิงธนูบนหลังคาให้ร่วงลงมา”
เผยชีอินลังเลเล็กน้อย “ท่านแม่ทัพ พวกเราควรทิ้งม้าแล้วเข้าไปหลบในเรือน เล่นซ่อนหากับพวกเขา”
หลินเฟิงขมวดคิ้ว “เจ้าจะให้บุคคลสำคัญเช่นข้าไปเล่นซ่อนหากับพวกเขาหรือ คิดอะไรอยู่กัน สั่งการตามคำสั่ง”
เผยชีอินขานรับเสียงดัง ก่อนหันกลับไปโบกมือให้เย่เหลียงไฉกับคนอื่น ๆ
“ทุกคนเตรียมป้องกันตัว ยิงคนบนหลังคาให้ร่วงลงมา”
องครักษ์ทุกคนถอดโล่ที่แขวนอยู่บนอานม้ามาติดไว้ด้านหน้าอกทันที มือทั้งสองประคองปืนลูกซองสองลำกล้อง เล็งไปยังพลธนูบนหลังคา
“ยิง!”
สิ้นคำสั่ง ปืนลูกซองในมือองครักษ์ทั้ง 50 นายก็พ่นควันสีเขียวออกมาเป็นสาย ท่ามกลางแสงไฟที่วาบขึ้น เสียงดังสนั่นราวฟ้าผ่ากระแทกโสตประสาทของทุกคน