ทหารม้าโจรสลัดสวมเกราะทั่วร่าง ครั้นลงจากหลังม้า ความคล่องแคล่วของร่างกายก็ลดลงไปมาก
ส่วนเฉียวจวี้ซานมีพละกำลังมหาศาล ไม่ว่าจะมีม้าหรือไม่ก็ไม่ส่งผลต่อเขา ร่างใหญ่ดุจขุนเขายังคงคล่องแคล่วแปรเปลี่ยนได้ว่องไว พลองเหล็กหนักอึ้งที่เขากุมไว้ด้วยมือเดียวก็ยังรวดเร็วปานลมกรรโชก
ด้วยท่วงท่ากว้างใหญ่ทรงพลัง เขาล้อมทหารม้าโจรสลัดที่ตกจากหลังม้าไว้ตรงกลาง
เพียงชั่วครู่ พลองเหล็กกับดาบตรงก็ปะทะกันอีกครั้ง เกิดเสียงทึบหนัก ทหารโจรสลัดผู้นั้นถูกฟาดจนเซถอยหลัง ฝีเท้าสับสน
เฉียวจวี้ซานได้เปรียบแล้วไม่ปรานี เร่งฝีเท้าเข้าประชิด พลองเหล็กกวัดแกว่งจนเกิดเสียงหวีดหวิว
ในที่สุด ทหารโจรสลัดก็หลบไม่พ้น ถูกพลองเหล็กฟาดเข้าที่แผ่นหลัง
โชคดีที่ทหารโจรสลัดผู้นั้นมีฝีมือสูงส่ง ยามคับขันจึงแนบดาบตรงไว้กับแผ่นหลัง ขวางพลองเหล็กเอาไว้ได้
ถึงกระนั้นก็ยังถูกฟาดจนกระอักโลหิต ร่างปลิวไปไกลประหนึ่งว่าวที่สายขาด
เฉียวจวี้ซานไม่คิดปล่อยเขาไป ฝีมือเช่นนี้จะปล่อยให้รอดชีวิตไม่ได้เด็ดขาด
เขาเร่งฝีเท้าตามไป ฟาดพลองเหล็กใส่ทหารโจรสลัดที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้น
ทหารโจรสลัดหันหน้าขึ้นมา มุมปากมีคราบเลือด ดวงตาจับจ้องพลองเหล็กที่จวนจะถึงศีรษะ ทว่ากลับเผยรอยยิ้มออกมา
“ปัง!” พลองเหล็กของเฉียวจวี้ซานฟาดลงบนพื้นข้างศีรษะทหารโจรสลัดอย่างแรง ฝุ่นดินกระเด็นไปทั่ว
เฉียวจวี้ซานก้าวเข้าไปเหยียบอกทหารโจรสลัด ก่อนหัวเราะหึ ๆ
ได้ยินมานานแล้วว่าแม่ทัพใหญ่ผู้นำโจรสลัด อัตสึมิ อากิยามะ มีรูปโฉมงดงามเป็นเลิศ ทว่าเย็นชาเยี่ยงภูเขาน้ำแข็ง งามเย็นชาไร้ผู้ใดเทียบ
เมื่อพิจารณาจากฝีมือของคนผู้นี้ เกราะที่สวม ม้าศึก และสิ่งอื่น ๆ ประกอบกัน เฉียวจวี้ซานย่อมรู้ได้ไม่ยากว่านี่คือผู้นำโจรสลัด อัตสึมิ อากิยามะ