อาจารย์พาพวกเขามาถึงจุดหมาย บ่อแร่ที่นี่ต่างจากบ่อแร่บนโลกที่สวีหลิงฉวีเคยรู้จัก ที่แห่งนี้ล้อมรอบเนินเขาเล็ก ๆ มองไปเห็นปากบ่อ 20 แห่งเรียงวนรอบลาดเขาพอดี ผิวหน้าตัดถูกขุดเรียบสนิท แค่นี้ก็รู้ว่าไม่ใช่แรงคนแต่ใช้เทคโนโลยีระดับดาวเคราะห์จักรวาล
นักศึกษา 20 กลุ่มถูกจัดให้เข้าจากปากบ่อคนละแห่ง อาจารย์เฉินยกโทรโข่งเน้นเสียงว่า "พอเข้าไปแล้ว ออกมาจากปากบ่อไหนได้ กฎจะประกาศภายหลัง ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินอะไรขึ้นในเหมือง—"
เขาโบกมือ บรรดาอาจารย์แจกลูกบอลสีเหลืองลูกเล็กให้นักศึกษาทุกคน
"บี้มันให้แตกก็ขอช่วยเหลือได้ พวกเราจะรีบไปถึง ขอให้เก็บลูกบอลสีเหลืองของตัวเองไว้ดี ๆ"
กลุ่มของสวีหลิงฉวีเข้าจากปากบ่อที่นับจากขวาเป็นแห่งที่ 5 รับลูกฉุกเฉินไว้ใช้ขอความช่วยเหลือ ระหว่างเดินไปก็แบ่งทีมกันเรียบร้อยแล้ว แบ่งตามตำแหน่งที่ยืนใกล้ไกลกันสุ่ม ๆ
เธออยู่กลุ่มเดียวกับหลินเสี่ยว หลิวจิง หวังฉีหู และเพื่อนอีกคนของหวังฉีหู พวกเขาต้องไปเอาแร่หลิ่นหยินกับน้ำมันหูมี่
พอก้าวเข้ามาในถ้ำ ความเย็นเจี๊ยบก็พุ่งเข้าใส่ทั้งกลุ่ม บ่อแร่ที่นี่ไม่เหมือนที่สวีหลิงฉวีเคยเข้าใจจากความรู้สมัยอยู่โลก ลักษณะมันดูใกล้เคียงถ้ำหินปูนของโลกมากกว่า เพิ่งเข้ามาก็เจอทางแยกสามสาย พอดีกับสามกลุ่ม จึงแยกย้ายกันไปเลย กลุ่มของสวีหลิงฉวีเลือกทางขวา