“การฝึกซ้อมยิงปืนรอบนี้ ทีมวิ่งอุปสรรคที่รอดมาได้นั้นคือเอาชีวิตรอดด้วยดวงล้วน ๆ” จินเห็นว่าเป็นเสิ่นโซ่วลี่ที่สังหารตน ยิ่งโมโหหนัก ทั้งที่จริง ๆ แล้วสวีหลิงฉวีต่างหากที่ส่งเขาออกจากสนามในรอบก่อน แต่ผลกลับกลายเป็นว่าเขายิงตัวเองตาย
ในแง่หนึ่ง การฝึกซ้อมยิงปืนรอบนี้กลายเป็นเรื่องบาดหมางส่วนตัวไปเสียแล้ว
กลับเป็นนักเรียนที่อ่อนแอกว่าและไม่มีศัตรูกับใครหลายคนที่รอดชีวิตได้ เพราะวิ่งช้า กระสุนของทุกคนจึงหมดไปกับการยิงใส่เป้าด้านหน้า ไม่ค่อยมีใครเล็งเป้าเฉพาะเจาะจง
ไค่อั่งฟังเสียงโวยวายอย่างเดือดดาลของจิน ยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วยิ้ม จุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน สูบเข้าไปหนึ่งคำ แล้วหันไปพูดกับเหล่าศิษย์ที่สีหน้าเคร่งเครียดว่า "โชคก็เป็นส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่ง และยังมีอีกหนึ่งความจริง ต้นไม้ที่สูงกว่าป่าต้องถูกลมพัดทำลายก่อน"
ในสถานการณ์เช่นนี้ บรรดานักเรียนชื่อดังทั้งหลายย่อมตกเป็นเป้าสายตาของทุกคน
สวีหลิงฉวีลุกขึ้นจากพื้นเพื่อเริ่มการสลับรอบที่สอง หลิวจิงยื่นปืนให้เธอ พร้อมกับพูดอย่างจริงจังว่า "เสมอกัน 1:1"
สวีหลิงฉวีถือปืนไว้ในมือ เธอคือต้นไม้สูงที่อาจารย์ไค่อั่งพูดถึง ซึ่งจะต้องถูกลมพัดทำลายอย่างแน่นอน ครึ่งหนึ่งของทุกคนจ้องมองเธอ เพื่อจะแย่งคะแนนจากเธอ ปากกระบอกปืนนับไม่ถ้วนจึงเล็งมาที่เธอ
หลิวจิงในขณะที่ประมือกับตัวเธอเอง ก็กำลังประมือกับนักเรียนส่วนใหญ่ไปพร้อมกัน เธอต้องกำจัดสวีหลิงฉวีก่อนนักเรียนคนอื่น ๆ