การยิงคือสิ่งที่หลิวจิงภูมิใจและมั่นใจที่สุด
เธอเติบโตมาในดาวเคราะห์ระบบสี่ ดินแดนที่เต็มไปด้วยอันตราย ความยากจน และความรุนแรง เปรียบเสมือนรูโหว่บนอาภรณ์งดงามของจักรวรรดิอันเจิดจ้า
รูโหว่นั้นมีอยู่จริง แต่ว่าบรรดาผู้มีอำนาจกลับมองข้ามมันไป
ครอบครัวของหลิวจิงเป็นครอบครัวธรรมดา พ่อกับแม่ทำงานในโรงงาน แม้ว่าหุ่นยนต์จะสามารถแทนที่แรงงานระดับล่างได้อย่างสมบูรณ์ในแง่หนึ่งก็ตาม แต่เพื่อให้มนุษย์ธรรมดามีข้าวกิน รัฐบาลจักรวรรดิจึงควบคุมอัตราส่วนระหว่างพนักงานมนุษย์กับพนักงานหุ่นยนต์ในโรงงาน พ่อแม่ของเธอจึงไม่ตกงาน ครอบครัวของเธอจึงไม่อดตาย
ก่อนที่จะมีการตรวจพบพลังจิตระดับเอสที่ถูกเชิดชูขึ้นฟ้า การได้สัมผัสปืนคือความสุขที่ไม่คาดคิดในชีวิตของหลิวจิงวัยเจ็ดขวบ
ใครๆ ก็มีญาติยากจนสักคน ครอบครัวหลิวจิงเองก็เป็นญาติยากจน วันหนึ่งที่หิมะโปรยปราย แม่พาเธอวัยสิบขวบมาถึงดาวเคราะห์ระบบสอง
เธอได้เห็นตึกระฟ้า ได้เห็นยานบินหลากหลายชนิดบินว่อนอยู่บนฟ้า ที่บ้านของน้าสาวซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของแม่ ประจำการอยู่ที่สถานีตำรวจดาวเคราะห์ระบบสอง เธอได้เห็นปืนเป็นครั้งแรก
นั่นคือปืนเอสจี-60 ธรรมดาๆ ที่ตำรวจจักรวรรดิอวกาศทุกคนพกติดตัว แต่ในวินาทีนั้น มันกลับดึงดูดหลิวจิงอย่างลึกซึ้ง
ภายใต้การอ้อนวอน น้าสาววางปืนที่ถอดกระสุนออกแล้วไว้ในมือของหลิวจิง ในตอนนั้นเอง เธอรู้สึกว่าเธอเจอสิ่งที่เธอจะรักไปตลอดชีวิตแล้ว
แม่ลูกทั้งสองยืนอยู่หน้าประตูสโมสรยิงปืนสุดหรูของดาวเคราะห์ระบบสอง สุดท้ายแม่กัดฟัน เปลี่ยนตั๋วที่นั่งกลับเป็นตั๋วยืน เงินที่ประหยัดได้เอามาซื้อกระสุนสิบนัด หลิวจิงวัยสิบขวบเลือกปืนรุ่นจีเอฟ-60 ที่ดึงดูดเธอมากที่สุด ยิงสิบนัดเข้าตรงเป้าทั้งหมด ในตอนที่เธอยังไม่พอใจและต้องตามแม่กลับ เจ้าของสโมสรก็รั้งพวกเธอไว้