นักศึกษา 20 คนที่เชื่อฟังคำสั่งจัดแนวรบรูปงูยาวแล้วถูกทิ้งไว้กลางวงล้อม ต่างต้องยอมจำใจออกจากการเชื่อมต่อฝักใย
ในจำนวนนั้น 13 คนเป็นนักศึกษาใหม่ของม่อเหยียปีนี้ พอออกจากฝักใยมา ทุกคนมีท่าทีเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและสับสน
ตอนที่คนของซาจี๋รุมยิงประชันและล้อมสองทางเข้ามา ในช่องสื่อสารก็มีเพียงคำสั่งจากเฟิงปู้ให้พวกเขาลุยรอดเอาเอง
ส่วนนักศึกษารุ่นพีที่เหลืออีก 7 คน แววตากลับชักเย่อไร้ชีวิตชีวา
สคริปต์แบบนี้พวกเขาเคยเจอมาแล้วเมื่อปีกลายในลีกแข่งขัน ถูกส่งไปหาทิศทางกลางทะเลทรายแล้วถูกทิ้งท่ามกลางความงงงวย
ผลคือแพ้ยับ ถูกนักศึกษาโรงเรียนนายร้อยอื่นดูถูก ถูกคนในเน็ตสวรรค์เสียดสีล้อเลียน
ไค่อั่ง อาจารย์เฉิน และซูหลีมองสภาพของนักศึกษาเหล่านี้แล้วรู้สึกปั่นป่วนใจ ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรออกมาได้
เด็กหนุ่มสาว โดยเฉพาะนักศึกษาโรงเรียนนายร้อยที่ยังเยาว์วัย ควรจะมีแต่พลังล้นเหลือและเปล่งประกายระยับ สภาพหมดหวังแบบนี้มันดูแล้วเจ็บแปลบใจจริง ๆ
"เกมนี้ คงไม่มีทางรอดแล้วมั้ง" ซูหลีเอ่ยขึ้นอย่างฝืดเคือง "หลังจบแมตช์ฉันจะหาคนมาช่วยทำสมาธิบำบัดจิตใจให้พวกเขาอย่างดี นัดหน้าเป็นสวีหลิงฉวีที่คุมกลยุทธ์ ค่อย ๆ เก็บกิจกริยา นัดหน้าลุ้นเอาแต้มกลับมา"
ณ ที่นี้มีเพียงเธอคนเดียวที่รู้ว่า ชัยชนะของเกมนี้ถูกสวีหลิงฉวีแลกออกไปตั้งแต่ก่อนเริ่มเกมแล้ว เพราะสวีหลิงฉวีกับเฟิงฮุยยังมีเดิมพันเรื่องสิทธิ์บัญชาการทหารสูงสุดกันอยู่
"สวีหลิงฉวี หลิวจิง กับเสิ่นโซ่วลี่พวกนั้นยังไม่ปรากฏตัวเลย" อาจารย์เฉินมองกล้องของทีมงานถ่ายทอดสด "พวกเขาแน่นอนว่าต้องเดินอ้อมเข้าหลังศัตรูอยู่รึเปล่า"