สวีหลิงฉวีเลือกลองใช้หุ่นยนต์รบประเภทอื่นให้ครบก่อน จนคุ้นเคยกับหุ่นทั้งห้ารุ่นคร่าว ๆ ซึ่งแต่ละรุ่นก็สมกับชื่อของมันจริง ๆ
หุ่นแบบป้องกันกับแบบหนักจะตัวใหญ่กว่า โดยแบบป้องกันติดตั้งอาวุธเชิงรับสองชิ้น ส่วนหุ่นหนักถือขวานมาหนึ่งเล่ม แบบป้องกันขาดทางโจมตี และแบบหนักมีทางโจมตีแต่ก็อึดอย่างมาก
ความต่างระหว่างหุ่นแบบพลังกับแบบโจมตีก็อยู่ที่อาวุธเช่นกัน แบบพลังมีอาวุธสองชิ้นคือดาบยาวหนึ่งกับดาบสั้นหนึ่ง เลือกใช้สลับกันหรือใช้พร้อมกันก็ได้ ส่วนแบบโจมตีติดปืนใหญ่สองแบบ แบบหนึ่งยิงระยะใกล้ต้องเข้าปะทะตัวต่อตัว อีกแบบยิงระยะไกลได้กว้างแต่พอกระสุนหมดก็หมดสภาพทันที
ดูรวม ๆ แล้ว สวีหลิงฉวีรู้สึกว่าแบบพละกับแบบเร็วเหมาะกับตัวเองที่สุด แบบพละช่วยให้เธอใช้จุดเด่นของตัวเองได้เต็มที่
ส่วนแบบเร็วครบเครื่องกว่า อาวุธมีครบแถมเบาคล่อง แต่ลูมีนบอกว่าจุดที่คนติมากที่สุดก็คือแบบเร็วนี่แหละ หลายคนมองว่าถึงมีทั้งอาวุธร้อนอาวุธเย็นแต่ก็ไม่ค่อยได้เรื่องทั้งคู่ แถมเพราะมันเบาเกินไป คนที่ชินกับหุ่นรุ่นอื่นมาก่อนพอมาใช้ตัวนี้มักออกแรงเกินมือ จนตัวเองสะบัดหลุดออกนอกเวทีไปเลย
แต่ในสายตาของลูมีน สวีหลิงฉวีใช้หุ่นทั้งห้ารุ่นได้ลื่นไหลมาก ถ้าร่างจริงของมันยังอยู่ได้ถูกเธอบังคับอย่างนี้มันต้องเท่ระเบิดแน่นอน!
สวีหลิงฉวีพักสักครู่ ความรู้สึกต่าง ๆ ในเน็ตสวรรค์นั้นสมจริงเกือบเท่าโลกจริงแล้ว พลังกายที่หมดไปในนี้ก็จะย้อนกลับมาสะท้อนบนร่างจริงในแคปซูลบ้างบางส่วน แต่พอมีสารอาหารเสริมฉีดเข้ามาพร้อมกัน ฟื้นตัวก็เร็วมาก