กวนฉวนจวินทำงานตามแผนที่วางไว้ก่อนเริ่มสงคราม ให้หัวหน้าทีมที่แบ่งไว้แล้วรายงานพิกัดของตัวเองก่อน แล้วรวมพลกันเป็นหน่วยย่อย ส่วนตัวเขาเองเลือกไปสมทบกับทีมที่อยู่ใกล้ที่สุด เมื่อยืนยันว่าปลอดภัยแล้วจึงค่อยรวมกองใหญ่ โดยมีทีมลาดตระเวนบางทีมไม่ต้องมารวมพล ให้ออกสำรวจหาร่องรอยของกองทัพโมเยได้ทันที
กองทัพซาจี๋รวมตัวกันอย่างเป็นระเบียบ แต่ฝั่งโมเยกลับไม่ค่อยน่าดูเท่าไร
หลังเฟิงปู้เปิดเผยพิกัดตัวเองแล้วก็ไม่ได้จัดการอะไรเพิ่ม ทหารโมเยที่กระจัดกระจายจึงพากันมุ่งไปรวมตัวทางเดียวกันหมด ทีมลาดตระเวนของซาจี๋สรุปตำแหน่งกองใหญ่ของโมเยได้อย่างรวดเร็วและส่งข่าวกลับไปให้กวนฉวนจวิน
กวนฉวนจวินถอนใจแรงในใจ ถ้าได้ยุทโธปกรณ์หนักมาให้ครบ ต่อให้เขาปิดล้อมยิงถล่มทั้งพื้นที่นั้น จบสงครามในสิบนาทีก็ยังได้
เจ้าหน้าที่ระดับ S ฝ่ายทหารเดี่ยวของซาจี๋อย่างเพิงเยว่ก็อยู่ในทีมลาดตระเวนนี้ด้วย เมื่อปฏิบัติภารกิจขั้นต้นเสร็จ ทีมของนางเริ่มถอนกำลังกลับไปทางที่กวนฉวนจวินอยู่ วินัยของทีมเข้มงวดมาก ตอนถอนกำลังเงียบสนิทจนได้ยินแค่เสียงใบไม้กระทบก้นเท้า
สวีหลิงฉวีนำอีกสี่คนซุ่มตัวอยู่บนพื้นที่สูงห่างออกไปไม่กี่สิบเมตร มองดูพวกเขาถอนกำลังอย่างว่องไว
“ตำแหน่งของเฟิงปู้ถูกเปิดโปงแล้ว ซาจี๋ไม่ช้าก็จะระดมกำลังเข้าโจมตีกองใหญ่ของโมเย” ถังมู่เวินกระซิบ “ในช่องสัญญาณของโมเย เฟิงปู้ยังไม่สั่งการป้องกันเลยสักนิด สั่งแค่ให้ยี่สิบคนที่อยู่แนวนอกสุดจัดตั้งแนวงูเดียวเท่านั้น……”