จินเดินตามสวีหลิงฉวีติดๆ อย่างรีร้อน “ผมขอร้องแล้วผู้บังคับการ ไม่งั้นให้ผมไปฟาดเขาสักรอบเถอะ พรุ่งนี้นึกถึงว่าต้องมาฟังคนแบบนี้สั่งการ ผมขอหาต้นไม้สักต้นโดดลงไปให้ตายซะดีกว่า”
เขาไม่รู้เลยว่าสวีหลิงฉวีเอาสิทธิ์การบัญชาของนัดเดี่ยวนี้ไปแลกกับชื่อในบัญชีใหญ่ของสนามแข่งหุ่นยนต์รบ ทำให้เขามองเฟิงปู้ไม่เข้าตาเอาเสียเลย ถ้าไม่ใช่เพราะยังอยู่ในโรงเรียนนายร้อย เขาอยากจะเรียกคนของอารีสมาจับพ่อลูกคู่นี้ขังคุกใต้ดินสักสองวันจริง ๆ
“พรุ่งนี้นายยังจะฟังเขาสั่งการอยู่อีกเหรอ” สวีหลิงฉวีชอบใจที่ไม่ต้องอยู่ฟังเฟิงปู้พูดเรื่องไร้สาระนั่น ออกมาแล้วก็รู้สึกโล่งโถงไปทั้งตัว
ตามความหมายของประโยคนี้แปลว่า……
จินยกคิ้ว “โอ้? ผู้บังคับการมีแผนสำรองรึเปล่าครับ”
“พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน วันนี้กลับไปพักผ่อนให้เต็มที่ก่อน” สวีหลิงฉวีหันไปมองถังมู่เวินหนึ่งครั้ง หลายวันมานี้เธอแทบไม่ได้สังเกตเขาเลย ร่างของคนนี้ดูผอมลงไปอีก เดินไปเดินมาดูโปร่งเบาผิดปกติ
รู้สึกได้ถึงสายตาของสวีหลิงฉวี ถังมู่เวินเผยรอยยิ้มอ่อนโยน
รอยยิ้มเหมือนเคย แต่สวีหลิงฉวีรู้สึกว่ารอยยิ้มนั้นไม่ถึงดวงตาเขา
-
บ่ายวันถัดมา นักศึกษาโรงเรียนนายร้อยมั่วเยียเตรียมตัวพร้อมรบ เดินทางจากที่พักไปยังสนามของเน็ตสวรรค์
เช้านี้เป็นหลงหยวนพบกับซือถูเค่อ มีแผนที่ใหม่เปิดตัว คือการรบยึดเกาะ ผู้บังคับการใหญ่ของหลงหยวนอย่างกู้ถิงจือจัดกำลังลอบโจมตีสองเส้นทางแบบทหารร่มและหน่วยสะเทินน้ำสะเทินบก จัดการซือถูเค่อจนหัวสุดท้ายเท้าสุดท้าย จบลงด้วยการกวาดล้างทั้งกองตั้งแต่นัดแรก ในห้องถ่ายทอดสดของเน็ตสวรรค์ตอนนี้แทบทั้งหมดล้วนวิเคราะห์กู้ถิงจือกันทั้งนั้น