ได้ยินคำพูดของเย่หาน ซูเสี่ยวชีก็หดหู่ลงในทันที
เมื่อคืนเธอฝันว่าได้ออกล่าสัตว์ด้วยซ้ำ!
ในฝัน เธอไล่ล่าแกะตัวหนึ่งอยู่ในป่าไผ่
ตื่นขึ้นมายังคงตั้งตารอเรื่องนี้อยู่ ไม่คิดว่าเย่หานจะปฏิเสธตรงๆ
"เจ้าไม่ร้อนแต่ท่าเรือร้อนแทน"
"ทำตามที่ฉันบอกสิ ฉันบอกเธอเลย การทำเครื่องปั้นดินเผาสนุกมาก"
เย่หานค่อยๆ โน้มน้าว
ซูเสี่ยวชีคิดดู ก็รู้สึกว่าน่าจะเป็นแบบนั้น
คนที่โตในเมือง จะไปเคยทำเครื่องปั้นดินเผาที่ไหน?
ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
แต่ก่อนซูเสี่ยวชีเคยเห็นร้านลองทำเครื่องปั้นดินเผาอยู่บ้าง
โดยทั่วไปจ่ายเงินไม่กี่สิบบาท ก็สามารถไปลงมือทำเครื่องปั้นดินเผาด้วยตัวเอง พอเผาเสร็จแล้วจะส่งถึงมือเธอ
เคยฮิตกันอยู่พักหนึ่ง
แต่ซูเสี่ยวชีแค่เคยเห็น ไม่เคยไปลองทำ
พอคิดแบบนี้ เธอก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นกับการทำเครื่องปั้นดินเผาขึ้นมา
"เสี่ยวชีเอ๋ย เธอโดนเย่หานจับเข่าอยู่ในกำมือหมดเลย"
"ความสัมพันธ์ของสองคนยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้น ฉันอมยิ้มแบบแม่พระไปพร้อมกับปวดใจจนหายใจไม่ออก"
"น้องสาวเธอไม่ใช่คนเดียว ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน"
"ฉันชอบเย่หานมาก แต่พอเห็นเย่หานกับเสี่ยวชีหยอกล้อกัน ฉันกลับรู้สึกว่ามันหวานมาก อยากล็อกคู่นี้ให้ตาย ฉันยังพอมีทางรอดไหม?"
"เสี่ยวชีของฉัน อย่ามาชอบเย่หานเลย เขามีดีอะไรกัน ดูฉันสิ ฉันกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยังต้องอุดหนุนเธอเลย!"