เย่หานถือพลั่วช่าง เริ่มลงมือทำทันที
ซูเสี่ยวชีก็ไม่ได้เกียจคร้าน รีบถือหม้อไปตักน้ำ เก็บฟืนมาด้วย
"นี่แหละที่เขาว่าชายหญิงจับคู่กัน ทำงานไม่เคยเหนื่อย!"
"เย่หานจะเริ่มสร้างบ้านยังไงกันนะ คิดไม่ออกจริงๆ!"
ในห้องถ่ายทอดสด เสี่ยวถวนจื่อบรรยายขึ้น
ตอนนี้มือของเย่หานมีแค่พลั่วช่างอันเดียว จะไปสร้างบ้านก่อนฟ้ามืดได้ยังไงกัน?
เสี่ยวเผียวก็ดูไม่ออก
แต่เขาก็พอเดาได้บ้าง
"บ้านคงเป็นไปไม่ได้หรอก แต่ที่พักพิงง่ายๆ สักหลัง น่าจะไม่มีปัญหามากนัก"
"แต่เย่หานต้องรีบแล้วล่ะ อย่าลืมว่าพวกเขายังไม่ได้กินอะไรเลย พอฟ้ามืดแล้วจะหาอาหารก็ยิ่งยากขึ้นไปอีก"
เสี่ยวเผียวอดเป็นห่วงเย่หานและซูเสี่ยวชีขึ้นมา
ตอนนี้ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ หลายคนหาอาหารเจอแล้ว
แต่เย่หานกับพวก ยังไม่ได้อาหารอะไรเลย แค่ผลไม้ไม่กี่ลูกก็กินหมดแล้ว
ผู้ชมจำนวนมากเริ่มพูดคุยกัน
"ผมยังชอบทีมนี้อยู่นะ ผู้เข้าแข่งขันสองคนหน้าตาดีทั้งคู่"
"น่าเสียดาย พวกเขาไม่ใช่มืออาชีพยังไงล่ะ น่าจะอยู่ได้ไม่กี่วันก็ถอดใจ"
"เหลียนเฟิงของเราประเทศเรา ใช้ไฟแช็กก่อไฟตรงๆ เลย เตรียมย่างเนื้องู!"
"จูฉวนฉีเก่งยิ่งกว่า ไม่สมกับเป็นตำนานแห่งการเอาชีวิตรอด เขาเจอถ้ำเข้าแล้ว อยู่ในถ้ำได้เลย!"
..........
ผู้เข้าแข่งขันแต่ละทีม ต่างก็มีความคืบหน้าของตัวเอง
ฝั่งเย่หาน ก็ทำงานกันอย่างคึกคัก
