หลี่เหวยอันมาเซนต์เดนนิสได้เกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว นี่เป็นครั้งที่สองที่เขามาที่ไปรษณีย์
ครั้งนี้เขาส่งโทรเลข โทรเลขที่คิดค่าบริการคำละ 1 ดอลลาร์
มีเพียงเจ็ดคำ: สารละลายทองคำหนึ่งชุด
ผู้รับ: โรเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด แห่งศาลาสวรรค์
หลี่เหวยอันไม่รู้สึกผิดเลยสักนิดที่อาศัยสถานะของตัวเองหลอกเอาเงิน
ในสายตาเขา เงินพวกนี้เป็นสิ่งที่เจ้าหมอนั่นชื่อเอ็ดเวิร์ดติดค้างเกริต
ในเมื่อเขาสวมรอยเป็นเกริตเพื่อมาทำหน้าที่ เงินที่เอ็ดเวิร์ดติดค้างก็ย่อมกลายเป็นเงินที่ติดค้างเขา
หลังส่งโทรเลขเสร็จ หลี่เหวยอันเพิ่งเดินออกจากไปรษณีย์ ก็มีคนมาขวางทาง
คนกลุ่มนี้เขาไม่รู้จัก
“มีธุระอะไร?” หลี่เหวยอันกอดอก มองชายสามคนในชุดตำรวจตรงหน้า
ทันทีที่ชายที่ยืนอยู่หน้าสุดเผยตัว เนตรหยั่งรู้ของหลี่เหวยอันก็ทำงาน
【บ็อบ เอดริก (มนุษย์หมาป่า): สมาชิกตระกูลเอดริก นายอำเภอแห่งเซนต์เดนนิส มาเฟีย อายุ 183 ปี】
“ฮึ ๆ ดอยล์ นิโคลัส ไปเปลี่ยนเป็นเหวยอัน โรเบิร์ต หลี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ แถมยังใส่ชุดของศาลาสวรรค์อีก?” บ็อบ เอดริกแสยะยิ้มกว้างพลางมองหลี่เหวยอัน
สายตาราวกับกำลังมองเหยื่อ
หลี่เหวยอันมองบ็อบ จิตมุ่งร้ายที่แผ่ออกมาจากอีกฝ่ายแทบจับต้องได้
มิน่าล่ะอีกฝ่ายถึงไม่กล้าไปโบสถ์ ที่แท้ก็เป็นมนุษย์หมาป่านี่เอง
มิน่ามนุษย์หมาป่าตระกูลวอสถึงไม่ยอมเข้าใกล้เซนต์เดนนิส ที่แท้ตระกูลมาเฟียชื่อดังในเมืองเซนต์เดนนิสก็คือเผ่ามนุษย์หมาป่า
หลี่เหวยอันยืนอยู่หน้าไปรษณีย์ จ้องบ็อบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยอย่างไม่รีบร้อนว่า “พวกนายยืนอยู่ตรงนี้ อย่าขยับไปไหน ฉันไปซื้อของเดี๋ยวเดียว แล้วจะกลับมา”