เทพนิยาย 1900: เริ่มต้นด้วยคำสาป

ตอนที่ 105 ดาบโลหิตบูชายัญ · นิทราแห่งสารท

7 นาที· 1.6K คำ

“นายชักช้าเกินไปแล้ว เจ้านั่นทั้งฉลาดและระวังตัวมาก พอผู้ชิงใบหน้าตาย มันก็สละตุ๊กตาวูดูแล้วหนีไปทันที”

“แถมยังกินวิญญาณของคนที่ถูกสังเวยพวกนั้นไปด้วย”

มิลเลอร์ชี้ไปยังลานว่างที่เคยใช้ทำพิธีบูชายัญ ตอนนี้ไม่เหลืออะไรอยู่เลย แม้แต่เลือดก็ถูกพงหญ้าของตุ๊กตาวูดูดูดซับไปหมดแล้ว

วิญญาณร้ายอาฆาตที่เกิดจากการถูกถลกหนังใบหน้าไปก็หายไปด้วย

“ฉันยังอยากได้ตุ๊กตาตัวแทนอีกสักตัวเลย” หลี่เหวยอันพูดอย่างเสียดาย

【ติ๊ง คุณสังหารผู้ชิงใบหน้าขั้นทองระดับหนึ่งสำเร็จ】

【ติ๊ง คุณสังหารตุ๊กตาวูดูขั้นทองระดับหนึ่งสำเร็จ】

【คุณบรรลุความสำเร็จ: ฉวยประโยชน์จากความขัดแย้ง】

【คุณได้รับโอกาสสุ่มคำ 2 ครั้ง ต้องการสุ่มหรือไม่】

“สุ่ม!”

【กำลังสุ่มคำ คุณได้รับคำ: ปรมาจารย์ถลกหนัง (สีม่วง)】

【คุณได้รับคำ: ภูมิคุ้มกันคำสาป (สีแดง)】

“เยี่ยมไปเลย!” พอหลี่เหวยอันเห็นคำว่า ‘ภูมิคุ้มกันคำสาป’ เขาก็ยิ้มกว้างจนปากแทบฉีก

“เลิกยิ้มได้แล้ว ดูนั่นสิ!” มิลเลอร์ตบหน้าหลี่เหวยอันฉาดหนึ่ง

หลี่เหวยอันมองไปตามทิศที่มิลเลอร์ชี้ แล้วเห็นมีดสั้นสีแดงเลือดเล่มหนึ่งนอนอยู่บนพื้น

【ดาบโลหิตบูชายัญ · นิทราแห่งสารท (ขั้นทองระดับสอง): มีดสั้นบูชายัญที่เลื่อนขั้นเป็นวัตถุพิสดารระดับทอง หลังดูดซับแก่นสารต้นกำเนิดของผู้ชิงใบหน้า คุณสมบัติ: คมกริบ ถลกหนังได้รวดเร็ว เนื่องจากพรของมอร์กอสถูกดึงออกไปแล้ว จึงคืนสู่รูปลักษณ์เดิม

ผลข้างเคียง: ทุกครั้งที่ดาบโลหิตบูชายัญถลกหนังเสร็จ จะทำการสังเวยแบบสุ่ม การสังเวยอาจดึงดูดสายตาที่ไม่พึงประสงค์ ยิ่งสิ่งมีชีวิตที่ถูกถลกหนังมีระดับสูง ตำแหน่งแห่งการสังเวยก็ยิ่งสูง】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป