หลี่เหวยอันกับโอเวนเดินตามแสงไฟถนนออกจากชานชาลาสถานีรถไฟ
ยิ่งเข้าใกล้ตัวเมือง ผู้คนก็ยิ่งมากขึ้น บรรยากาศในเมืองก็คึกคักกว่าเดิม
“คนในเมืองเล็กวาเลนไทน์เยอะจริง ๆ” หลี่เหวยอันเอ่ยอย่างรู้สึกทึ่ง
“วาเลนไทน์เป็นหนึ่งในเมืองเล็ก ๆ ที่มีชื่อเสียงของดินแดนรกร้างตะวันตก ทั้งยังเป็นศูนย์กลางการคมนาคมและแหล่งกระจายสินค้า” โอเวนเคยมาที่นี่หลายครั้ง จึงค่อนข้างรู้จักวาเลนไทน์ดี
“หาโรงแรมก่อน แล้วค่อยเดินดูรอบ ๆ” ทันทีที่เข้ามาในเมือง หลี่เหวยอันก็เห็นป้ายหนึ่งที่สะดุดตาอย่างมาก
“โรงแรมหมูป่า ชื่อเรียบง่ายดี”
“ร้านเหล้าแกะเทา ชื่อนี้ก็ไม่เลว”
เมืองเล็กวาเลนไทน์มีขนาดใหญ่กว่าที่หลี่เหวยอันคิดไว้มาก มีทั้งโรงแรม ร้านเหล้า ร้านขายปืน ร้านขายของชำ และสิ่งต่าง ๆ ครบครัน
ที่นี่ยังมีสถานีตำรวจขนาดใหญ่พอสมควร แถมยังมีธนาคารอีกแห่งด้วย
“เอ๊ะ ที่นี่มีโบสถ์ด้วยหรือ?” หลี่เหวยอันมองอาคารสูงเด่นกว่าหลังอื่น ๆ ซึ่งตั้งอยู่สุดปลายเมืองแล้วเอ่ยถาม
โอเวนมองโบสถ์ที่อยู่ไกลออกไปแล้วพยักหน้า “อืม โบสถ์ของศาสนจักรเตาไฟ นี่เป็นโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดของพวกเขาในดินแดนรกร้างตะวันตก”
“ศาสนจักรเตาไฟ?” หลี่เหวยอันเพิ่งเคยได้ยินชื่อนี้เป็นครั้งแรก
“ศาสนจักรเตาไฟ มีชื่อเต็มว่าศาสนจักรผู้พิทักษ์เตาไฟ นับถือเทพเป็นกลางนามเฮสเทีย โดยทั่วไปเรียกกันว่า 【เทพแห่งเตาไฟ】 และ 【ผู้ไม่มอดดับ】”
“หลักคำสอนสำคัญของศาสนจักรคือปกป้องครอบครัว ขจัดความมืดมิด และคุ้มครองผู้เดินทาง”
“เป็นศาสนจักรเป็นกลางที่เก่าแก่มาก แม้จะไม่โดดเด่นนัก แต่ในหมู่บ้านและเมืองเล็ก ๆ หลายแห่งก็มีสาวกของพวกเขาให้เห็น”