หลี่เหวยอันโผล่ศีรษะออกมาครึ่งหนึ่งจากหลังกำแพง เห็นนักเวทวูดูควักตุ๊กตาไม้ขนาดเท่าฝ่ามือออกจากอก จากนั้นก็กัดนิ้วตัวเองอย่างรวดเร็ว แล้วขีดเขียนลวดลายลงบนตุ๊กตาไม่กี่เส้น ก่อนจะตบอกตัวเองหนึ่งทีและพ่นเลือดกองใหญ่ใส่ตุ๊กตา
ตุ๊กตาดูดซับเลือดอย่างรวดเร็ว ร่างของมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนสูงราว 4 เมตรจึงหยุด
ตุ๊กตาที่โตขึ้นคว้าศพซึ่งถูกลอกผิวหน้าออกตรงกลางลานขึ้นมาแนบกับร่าง แล้วดูดซับเลือดเนื้อและกระดูกของผู้บริสุทธิ์เหล่านั้นจนหมด กลายเป็นสัตว์ประหลาดที่ดูมอมแมมทั่วร่างมีเศษกระดูกสีขาวห้อยระโยงระยาง
“ซี้ด! ตุ๊กตาวูดูขั้นทอง” หลี่เหวยอันสูดหายใจอย่างเย็นเยียบ
【ตุ๊กตาวูดู (ขั้นทองระดับ 1): วัตถุศักดิ์สิทธิ์สืบทอดของนักเวทวูดูแห่งลัทธิตูริน หลังดูดซับเลือดเนื้อและเลือดศักดิ์สิทธิ์ของผู้บริสุทธิ์จำนวนมาก จะได้รับพลังขั้นทองชั่วคราว โหดเหี้ยมกระหายเลือดและชั่วร้ายจนย้อนกัดเจ้าของ】
ทันทีที่ตุ๊กตาวูดูกำเนิดขึ้น แรงกดดันและกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากทั่วร่างก็ขับไล่ผู้ถูกกัดกร่อนไร้หน้าและซอมบี้วูดูที่อยู่ในลานให้หนีเตลิดไปทั่ว
สิ่งไร้สมองเหล่านี้หนีออกไปตามสัญชาตญาณ
“ฮ่า ๆ ๆ! ตายซะ! ข้าจะกินพวกเจ้าให้หมด” ตุ๊กตาวูดูอ้าปากหุบปาก ส่งเสียงไม่น่าฟังออกมา
หนามยาวนับไม่ถ้วนซึ่งทำจากกระดูกสีขาวผสมฟางพุ่งออกจากร่างของมัน แทงผู้ถูกกัดกร่อนและซอมบี้ที่กำลังหนีให้ติดตรึงกับพื้น ก่อนจะลากศพเหล่านั้นกลับมาตรงหน้าและย่อยดูดซับ
ภาพที่เห็นนองเลือด โหดร้าย และชวนคลื่นเหียน
หลังดูดซับศพที่ยังเคลื่อนไหวเหล่านั้น ดวงตาซึ่งทำจากกระดุมของตุ๊กตาวูดูก็กลายเป็นดวงตาจริง ๆ และเริ่มเปล่งแสงสีเขียววูบวาบ