เมื่อทั้งสองมาถึงเมืองแอนนี ภายในเมืองก็วุ่นวายไปหมด
พวกคนงานกับหน่วยคุ้มกันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดกันจ้าละหวั่น แม้แต่บ้านที่ไฟไหม้ก็ยังไม่มีใครเข้าไปดับ
เสียงปืนและเสียงตะโกนดังไม่ขาดสาย
“ไป เข้าไปดูกัน” หลี่เหวยอันกับโอเวนมองเมืองเล็ก ๆ ที่กำลังลุกไหม้ ก่อนเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าไป
ทั้งสองหยุดม้าตรงชานเมือง แล้วจูงม้าเดินเข้าไป
เพิ่งเข้าเมืองมา ก็มีคนพุ่งเข้าใส่จากด้านหน้า
“ไสหัวไป!” หลี่เหวยอันถีบร่างที่พุ่งเข้ามาจนกระเด็นออกไป
นั่นคือศพคนงานเหมืองที่ตัวบวมเป่ง มีฝุ่นเกาะเต็มตัว และสวมหมวกคนงานเหมือง
【ซอมบี้วูดู (เหล็กดำ): ศพคนงานเหมืองที่ถูกควบคุมด้วยวูดู คุณสมบัติ: ทนทาน, พิษศพ, แพร่เชื้อ】
“ของน่าขยะแขยง” หลี่เหวยอันถีบซอมบี้วูดูไปทีหนึ่ง แต่กลับไม่ตาย
“นี่มันตัวบ้าอะไร?” แม้โอเวนจะเคยเห็นมนุษย์หมาป่ากับแวมไพร์มาก่อน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นซอมบี้
“ก็แค่ซอมบี้” หลี่เหวยอันควักลูกซองทองคำออกมายิงหัวซอมบี้วูดูจนระเบิด
หลังหัวระเบิด ก็มีหนอนสีเทาอมเขียวตัวหนึ่งร่วงลงมา พอตกถึงพื้นก็รีบคลานเข้าไปในเมืองด้วยความเร็วพอ ๆ กับคนเดิน
【หนอนศพวูดู (เหล็กดำ): หนอนศพที่นักเวทวูดูเพาะเลี้ยงด้วยวิชาลับ สามารถควบคุมศพหรือคนเป็นได้】
“ตามไป!” หลี่เหวยอันเรียกโอเวน ทั้งสองเดินเอื่อย ๆ ตามหลังหนอนศพ มุ่งหน้าเข้าไปในเมือง
เมื่อมาถึงใจกลางเมือง พวกเขาก็ได้พบกับการต่อสู้ที่ดุเดือดพอดี
ฝ่ายหนึ่งคือนักรบวูดูกับซอมบี้วูดูที่ถูกนักเวทวูดูควบคุม
อีกฝ่ายคือหน่วยคุ้มกันเมืองเหมืองซึ่งไม่ได้ติดเชื้อวูดูและไม่ถูกควบคุมโดยลัทธิผู้ไร้หน้า ด้านหลังหน่วยคุ้มกันมีนักบวชผู้ไร้หน้าสวมเสื้อคลุมสีเขียวและหน้ากากสีเงินขาว มือถือมีดสั้นเปื้อนเลือด