หลี่เหวยอันมองมือของมอร์กอส มันเป็นแขนข้างหนึ่งที่มีนิ้วยาวเรียว ข้อนิ้วปูดนูน เล็บสีเทาคล้ำ ไร้ทั้งเส้นลายมือและรอยนิ้วมือ
กลางฝ่ามือมีรอยแยกเล็ก ๆ ที่หุบเปิดอยู่ตลอดเวลา บางครั้งก็มีไอพลังชวนให้คนขวัญผวาซึมออกมาจากรอยแยกนั้น
【มือของมอร์กอส (ทอง·วัตถุชั่วร้าย): วัตถุชั่วร้ายที่ผ่านการสลายและประกอบขึ้นใหม่มานับครั้งไม่ถ้วน หลังเทพแห่งความลวงและการกลายพันธุ์ มอร์กอส สิ้นชีพ ร่างเทพก็แตกสลาย เศษซากกระจัดกระจาย องค์กรผู้ไร้หน้ารวบรวมและครอบครองเนื้อเยื่อบางส่วน ก่อนใช้การบูชายัญด้วยเลือดเนื้อสร้างเป็นวัตถุชั่วร้าย เนื่องจากผ่านการประกอบใหม่หลายครั้ง พลังจึงลดลงเหลือขั้นทอง
คุณสมบัติ: ระเบิดพลังงาน, เสียงกระซิบไร้หน้า, ประกอบซากศพขึ้นใหม่
ข้อจำกัดในการใช้: ผู้ศรัทธาของมอร์กอส หากใช้เกิน 3 ครั้ง มีโอกาสที่มือของมอร์กอสจะกลืนกินผู้ใช้ หลังกลืนกินเจ้าของเดิม จำนวนครั้งที่ใช้ได้จะถูกรีเซ็ต จำนวนครั้งปัจจุบัน (3/3)】
หลี่เหวยอันมองมือของมอร์กอสในมือ แล้วมองร่างกายของตัวเองที่ฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ก่อนหันไปมองมิลเลอร์ซึ่งยืนหันหลังให้เขา “ถ้าฉันกลืนไอ้นี่ลงไป จะเกิดอะไรขึ้น?”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เหวยอัน ศีรษะของมิลเลอร์ก็หมุนกลับมา 180 องศาเพื่อมองเขาทันที “นายบ้าไปแล้วเหรอ? อ้วก! เวียนหัวชะมัด!”
“แล้วจะทำยังไง? ยัดใส่มิติของนายหรือไง?” หลี่เหวยอันใช้มือของมอร์กอสจิ้มมิลเลอร์สองสามที
สนิมร่วงกราวลงจากร่างของมิลเลอร์ทันที
“นายกล้าแกล้งฉันได้ยังไง ฉันเป็นข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์ที่สุดของนายนะ” มิลเลอร์กระโดดพรวดจากพื้น ถอยไปไกลถึง 3 เมตร