แม้จะถูกกั้นด้วยม่านคลื่นเสียง แต่บทเพลงของภูตหิมะลี่ก็ยังดังชัดเจนเข้าไปถึงในโบสถ์
ฟิโอน่ากับโซเฟียฟังเสียงเพลงอันไพเราะแล้วแทบอยากจะไปอยู่ในเหตุการณ์ด้วยตัวเอง เพื่อชมการแสดงของภูตโอเปร่าแสนมหัศจรรย์ครั้งนี้
“เสียงของคุณป้าคนนี้เพราะกว่าเมื่อกี้เยอะเลย” หลี่เยว่ซีมองไปทางโรงโอเปร่า
โซเฟียกับฟิโอน่ามองหลี่เยว่ซี ก่อนจะแสดงสีหน้าเห็นด้วย
น้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของภูตหิมะลี่ทำให้ทุกคนเคลิบเคลิ้มจนถอนตัวไม่ขึ้น!
แม้แต่ชาวเมืองที่ใกล้สิ้นใจต่างก็เริ่มสงบลงทีละน้อย
สีหน้าของคาเมรอนพลันมืดครึ้ม นางปักปากกาลงบนแบบแปลนอย่างแรง ก่อนจ้องมิลเลอร์ด้วยความโกรธ “เจ้านายแสนดีของนาย! ฉันทำงานงก ๆ อยู่ตรงนี้ แต่เขากลับสบายใจเฉิบอยู่ข้างนอก!”
มิลเลอร์ยักไหล่ “บางทีนี่อาจเป็นกลยุทธ์ก็ได้นะครับ?”
คาเมรอนสูดหายใจลึก ส่งเสียงฮึดฮัด แล้วหยิบปากกาลายเวทขึ้นมาแก้ไขค่ายกลต่อ
“เรียบร้อย ค่ายกลนี้น่าจะใช้ร่วมกับตราเผ่าแห่งพงไพร เพื่ออัญเชิญเจตจำนงของเทพีแห่งพงไพรมาเป็นรางวัลได้”
“แต่ต้องเลือกจังหวะให้ดี จะมีโอกาสหนีออกจากเซนต์เดนนิสได้ก็ต่อเมื่อเจตจำนงของเทพสององค์ต่อสู้กันเท่านั้น”
“อีกอย่าง การวางค่ายกลต้องใช้คนจำนวนมาก พวกเรามีกันแค่นี้ไม่พอ”
ห้าชั่วโมงหลังจากคาเมรอนแก้ไขค่ายกลเสร็จ การสนทนาเรื่องศิลปะระหว่างหลี่เหวยอันกับเชอร์รีก็เข้าสู่ช่วงท้าย
【ติ๊ง! คุณเอาชนะภูตกรอบภาพสีทองเชอร์รีในด้านสุนทรียศาสตร์】