หลังจากคนสองคนกับหุ่นเชิดลงจากรถ รถที่เคานต์แปลงร่างมาก็จอดอยู่ริมถนนโดยตรง
บริเวณรอบนอกคฤหาสน์มีทหารยามถือปืนในชุดตำรวจและชุดสูทสีดำเดินลาดตระเวน จึงไม่ต้องกังวลว่ารถหรือม้าจะถูกขโมย
คาเมรอนคล้องแขนหลี่เหวยอันเข้าไปในประตูคฤหาสน์ราวกับเด็กสาวตัวเล็ก ๆ
ภายใต้การนำทางของสาวใช้ ทั้งสองเดินผ่านสวนด้านหน้าเข้าไปยังโถงหลัก ก่อนจะมาถึงห้องจัดเลี้ยงใหญ่
ห้องจัดเลี้ยงใหญ่อยู่ในสวนด้านหลัง
ประตูห้องเปิดกว้าง มองออกไปก็เห็นสวนขนาดใหญ่ริมแม่น้ำอยู่ในสวนหลังบ้าน
อีกฟากของแม่น้ำเป็นไร่นา
แต่ตอนนี้มืดเกินไป อีกฟากก็ไม่มีไฟถนน จึงมองเห็นไม่ชัด
แสงไฟในสวนส่องสว่างไปถึงผิวน้ำเพียงครึ่งหนึ่ง สะท้อนประกายระยิบระยับเป็นหย่อม ๆ
แม้แต่หมอกยามค่ำคืนก็ยังถูกขับไล่ไปได้ส่วนหนึ่ง
“คฤหาสน์สวยมาก” หลี่เหวยอันเอ่ยชม
คฤหาสน์ของตระกูลเอดริกอยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก
แต่ทำเลของคฤหาสน์นายกเทศมนตรีดีกว่า อยู่ตรงบริเวณอ่าวน้ำวนพอดี
ติดกับอ่าวน้ำวนเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดเล็ก พืชพรรณอุดมสมบูรณ์ มีนกหน้าตาสวยงามและเสียงไพเราะบินอยู่ทั่วทุกแห่ง
“ทุกท่าน! ขอต้อนรับสู่งานเลี้ยงของตระกูลเลอมิเออ ขอบคุณทุกท่านที่ทุ่มเทเพื่อการพัฒนาเมืองเซนต์เดนนิส”
หลี่เหวยอันถือจานเดินไปทั่วพลางฟังเฮนรี นายกเทศมนตรี พูดจาโอ้อวดสวยหรู
เขากำลังรอ รอให้เฮนรีกล่าวคำพูดปิดท้าย
เฮนรีพูดไม่ยาวนัก ช่วงท้ายเขาเสนอว่าจะสร้างหอสมุดขึ้นแห่งหนึ่ง
หวังว่าจะได้รับการสนับสนุนจากทุกคน
“แค่สร้างหอสมุดเท่านั้นหรือ?” หลี่เหวยอันขยับเข้าไปใกล้คาเมรอนแล้วถามเสียงเบา