“สิ่งที่คุณทำขัดกับหลักคำสอนของรุ่งอรุณอย่างสิ้นเชิง” เฮนรีมองหลี่เหวยอันอย่างจริงจัง
หลี่เหวยอันไม่เห็นแววรู้สึกผิดแม้แต่น้อยบนใบหน้าของอีกฝ่าย
เขาพอจะเดาได้คร่าว ๆ ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับอีกฝ่าย
“เขาเป็นฝ่ายโจมตีผมก่อน” หลี่เหวยอันเพียงกล่าวข้อเท็จจริง ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม
“ผมเชื่อคำพูดของคุณ”
“ทิกส์ คอร์นวอลล์เป็นใคร?” ตอนนั้นหลี่เหวยอันถึงนึกขึ้นได้ว่าควรถามถึงตัวตนของอีกฝ่าย
ชายวัยกลางคนคนนั้นมีปัญหาไม่น้อย
คนปกติที่ไหนกันถูกยิงหัวแล้วยังลุกขึ้นวิ่งหนีไปได้
หลี่เหวยอันตัดตัวเองออกจากกลุ่มคนปกติโดยตรง
“วิธีจัดการเรื่องของคุณเด็ดขาดจนน่ากลัว” เฮนรีกดความหวาดกลัวในใจไว้ พยายามถอยห่างจากหลี่เหวยอัน
เขากลัวว่าอีกฝ่ายจะชักปืนมายิงเขาทิ้งโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
เขาไม่มีวิธีคืนชีพเสียด้วย
“ทิกส์ คอร์นวอลล์ เป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในเซนต์เดนนิส หรืออาจทั้งภาคตะวันตก เป็นนายทุนที่แทรกซึมไปได้ทุกที่”
“เขามีทั้งทางรถไฟ น้ำมัน เหมืองแร่ โรงงานน้ำตาล หอศิลป์ โรงแรมเครือ บาร์ โรงละครขนาดใหญ่ กระทั่งบริษัทรถรางในเมืองใหญ่หลายแห่งของภาคตะวันตกก็ยังมีหุ้นของเขา”
“เขาไม่ใช่แขกที่ผมเชิญมา” หลังแนะนำทิกส์จบ เฮนรีก็รีบเสริมขึ้นมาอีกประโยค
คาเมรอนดึงแขนเสื้อหลี่เหวยอันเบา ๆ แล้วบอกว่า “ทิกส์กับนายกเทศมนตรีเฮนรีขัดแย้งกันถึงผลประโยชน์หลัก อยู่คนละฝ่ายกัน”
พอเธอพูดเช่นนี้ หลี่เหวยอันก็เข้าใจทันที
กลุ่มผู้ปกครองสองฝ่ายเป็นศัตรูกันราวกับน้ำกับไฟ
แต่ก็เปิดศึกกันตรง ๆ ต่อหน้าคนอื่นไม่ได้ เสียหน้าเกินไป