“ของที่ห้อยอยู่บนคอคุณคืออะไร?”
หลี่เหวยอันซื้อตั๋วห้องส่วนตัวชั้นหนึ่ง
ภายในห้องมีเตียงคู่ ห้องน้ำส่วนตัว และห้องพักผ่อน ทั้งยังจัดวางโซฟากำมะหยี่สีแดงเขียวไว้ด้วย
ค่าตั๋ว 60 ดอลลาร์
หลี่เหวยอันที่ยุ่งมาทั้งคืนเพิ่งเอนกายลงบนเตียง ก็ได้ยินมิลเลอร์ถามขึ้น
หลี่เหวยอันลูบจี้หินตาแมวที่ห้อยอยู่บนคอ ก่อนตอบว่า “ของขวัญที่คาเมรอนให้มา”
【จี้เวทมนตร์ของคาเมรอน (ระดับทอง): จี้ที่ผ่านการเจียระไนอย่างประณีตและได้รับการเสริมพลังด้วยมนตร์ชั้นสูง
ในชั่วขณะที่ผู้สวมใส่ถูกโจมตีถึงตาย จี้จะดูดซับความเสียหายครั้งนั้นไว้ ทำให้ผู้สวมใส่รอดพ้นจากความตาย และถ่ายโอนบาดแผลร้ายแรงทั้งหมดไปยังตัวจี้
หลังผ่านไป 5 นาที จี้จะสะท้อนความเสียหายที่ดูดซับไว้กลับคืนเป็นทวีคูณ โดยกระจายความเสียหายเหล่านั้นไปยังสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในรัศมี 50 เมตร ผู้ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าจะได้รับความเสียหายมากกว่า
จี้ชิ้นนี้ผูกมัดกับเจ้าของแล้ว ไม่สามารถทิ้งได้ มีผลทุก 15 วัน】
ตอนคาเมรอนมอบของขวัญชิ้นนี้ให้หลี่เหวยอัน เธอบอกเขาว่า หากเจออันตรายที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็ให้ไปอยู่ในที่ที่มีคนเยอะ ๆ
ถ้ามีใครแข็งแกร่งกว่าเขา ก็ให้เข้าไปอยู่ใกล้ ๆ
“ช่างไร้คุณธรรมจริง ๆ” หลี่เหวยอันลูบจี้พลางรู้สึกว่ามโนธรรมในใจของตัวเองพร่องไปอีกส่วน
“มีมนตร์ป้องกันชั้นสูง ดูท่าคุณคาเมรอนจะพอใจในบริการของคุณมากนะ”
“ผมก็ว่าแล้วเชียว แส้ยาวขนาดนั้น... อืม!”
มิลเลอร์เผลอพูดหลุดปากอีกแล้ว
หลี่เหวยอันเอื้อมมือคว้ามิลเลอร์ที่กำลังจะหนีจากข้างเตียงกลับมา จับแขนของมันไว้ข้างละข้างจนร่างเหยียดเป็นรูปกากบาท “แกแอบติดเครื่องดักฟังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ เอาออกซะ ไม่งั้นพอรถไฟผ่านหุบเขาใหญ่ ฉันจะโยนแกลงไป”