โทรเลขฉบับนี้ส่งมาจากนิวออสติน
หลี่เหวยอันเหลือบมองลายเซ็นบนโทรเลข: มหาวิหารรุ่งอรุณ สาขาศาลาสวรรค์
ไม่มีชื่อบุคคลระบุไว้
“ดูหน่อยว่าเขียนว่าอะไร” มิลเลอร์เร่งเร้า
หลี่เหวยอันแกะโทรเลขออก เนื้อความข้างในสั้นมาก
【เหวยอัน โรเบิร์ต หลี่:
คงเรียกเช่นนี้ไม่ผิดแล้ว กระมัง การแต่งตั้งของคุณส่งตรงมาจากสำนักงานใหญ่ศาลาสวรรค์แห่งเซนต์ลูเซีย จนถึงตอนนี้พวกเรายังไม่ได้รับหนังสือตอบรับการแต่งตั้งจากคุณ
หลังจากสอบถามสำนักงานใหญ่ผ่านหน่วยงานต้นสังกัด จึงทราบว่าคุณเข้ารับตำแหน่งมาแล้ว 14 วัน ขอส่งโทรเลขมาแสดงความยินดี
เมื่อได้รับโทรเลขแล้ว โปรดไปรายงานตัวที่สำนักงานใหญ่ก่อนวันที่ 20 ของเดือนนี้
อนึ่ง ตามคำสั่งจากสำนักงานใหญ่ อัครสังฆราชรุ่งอรุณแห่งภาคตะวันตกอนุมัติแล้ว คุณได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการทดสอบรุ่งอรุณซึ่งจัดขึ้นทุกห้าปี (จัดขึ้นในเดือนนี้) โปรดเดินทางไปถึงโดยเร็ว
สาขาศาลาสวรรค์ มหาวิหารรุ่งอรุณ เขตภาคตะวันตก】
“วันนี้วันที่เท่าไรแล้ว?” หลี่เหวยอันไม่สนใจนัยแฝงในโทรเลขที่บอกว่าเขาได้ตำแหน่งเพราะเส้นสาย แล้วหันไปถามมิลเลอร์
“วันที่ 17 พฤษภาคม ปี 1900 เวลา 19 นาฬิกา 2 นาที” มิลเลอร์ตอบเวลาได้อย่างแม่นยำ
“เหลืออีกสองวัน น่าจะทันอยู่”
“พรุ่งนี้ซื้อตั๋วออกเดินทาง คาดว่าจะถึงนิวออสตินช่วงเช้าวันที่ 19”
จากเซนต์เดนนิสไปนิวออสตินมีระยะทางราว 900 กิโลเมตร รถไฟไอน้ำในยุคนี้ทำความเร็วสูงสุดได้แค่ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แถมยังต้องอ้อมสะพานกับอุโมงค์ ถ้าความเร็วเฉลี่ยแตะ 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว