ตอนที่มิลเลอร์พุ่งเข้ามา ตู้รถไฟก็เริ่มเอียงลงแล้ว
ตู้รถไฟส่วนหน้าห้องโดยสารชั้นสูงถูกระเบิดที่วางไว้บนสะพานรถไฟข้ามหุบเขาจนขาดเป็นท่อน ๆ ก่อนร่วงจากความสูงหลายร้อยเมตรลงไปในลำธารเบื้องล่าง
สะพานข้ามหุบเขาขาดออกจากกันตรงกลาง ตู้รถไฟทั้งด้านหน้าและด้านหลังก็เริ่มเอียงอย่างรุนแรงและไถลลงไป
“หนี!” หลี่เหวยอันกระโดดลงจากเตียง คว้ากางเกงกับเสื้อโค้ตได้อย่างแม่นยำท่ามกลางตู้รถไฟที่เอียง แล้วสวมพวกมันอย่างลวก ๆ ก่อนถีบกระจกตู้รถไฟแตกและปีนขึ้นไปบนหลังคา
เมื่อขึ้นมาบนหลังคา เขาก็เห็นมิลเลอร์ห้อยอยู่กับเสื้อโค้ตแล้ว
“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย!” เสียงด่าของมอร์กานาดังขึ้นพร้อมกับเสียงปืนกลที่กราดยิงมาจากนอกหน้าต่าง
มอร์กานาไม่มีเวลาแม้แต่จะสวมชั้นในลูกไม้ตัวเล็ก ๆ แค่คว้าเสื้อมาสวม แล้วทำท่าคว้าตู้รถไฟ ตู้ที่กำลังเอียงก็ถูกฉีกออกเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ทันที
มอร์กานากระโดดออกจากตู้รถไฟ ระหว่างร่วงลงอย่างรวดเร็ว นางพลิกมือเรียกอีกาคริสตัลออกมาตัวหนึ่ง พอมันต้องลมก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรองรับร่างนางแล้วพาบินไปทางข้างหุบเขา
เวลานี้ หลี่เหวยอันกำลังเผชิญกับห่ากระสุนที่ถาโถมเข้าใส่ไม่หยุด
สารต้นกำเนิดระดับเงินแผ่ซ่านออกมาจากทั่วร่าง ปกคลุมผิวหนังทุกตารางนิ้ว กระสุนที่ยิงเข้าใส่กลับกระเด็นตกพื้นดังเคร้ง ๆ ราวกับยิงโดนเหล็กกล้า
“ลงทุนลงแรงกันไม่น้อยเลยนะกว่าจะฆ่าฉันได้” หลี่เหวยอันมองสะพานโครงเหล็กที่หายไปหนึ่งในสาม รวมถึงมือปืนหลายสิบคนที่ซุ่มอยู่สองฝั่งสะพาน แล้วอดตะลึงกับความใจกว้างของภราดรภาพต้นโอ๊กศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้