หลี่เหวยอันเชิญปีศาจราตรีสองตนขึ้นไปคุยกันบนชั้นสามจนดึกดื่น
ทั้งสองคุยกันตั้งแต่ฟ้ามืดจนสว่าง ต่างฝ่ายต่างพอใจเป็นอย่างยิ่ง
“เฮ้อ! คงต้องรออีกสักพักถึงจะมาได้” หลี่เหวยอันมองปีศาจราตรีหญิงสองตนที่ตรากตรำตลอดคืน ก่อนหยิบเงินทิป 10 ดอลลาร์วางไว้บนโต๊ะ แล้วเดินออกไปทันที
เขาลงไปชั้นล่างโดยไม่รอใคร แล้วตรงกลับโบสถ์
เมื่อกลับถึงโบสถ์ เขาก็พบคนที่ทำให้ประหลาดใจ
“คุณเองเหรอ มีธุระอะไร?” หลี่เหวยอันมองช่างทำนาฬิกาที่นั่งอยู่บนม้านั่ง อีกฝ่ายดูไม่เหมือนมาสวดภาวนา
“บาทหลวง สวัสดีครับ ผมมีเรื่องค้นพบบางอย่างเกี่ยวกับหอนาฬิกาบิ๊กเบน” ช่างทำนาฬิกามองหลี่เหวยอัน
“อ้อ ค้นพบอะไรล่ะ” หลี่เหวยอันยังไม่ได้กินมื้อเช้า พอเห็นฟิโอน่าเดินผ่านจึงเรียกเธอไว้ แล้วขอให้เอาขนมปังกับซุปเห็ดมาให้
เขากินไปพลางฟังช่างทำนาฬิกาพูดไปพลาง
“วันนั้นผมสังเกตว่ารูปทรงของหอนาฬิกาบิ๊กเบนในโบสถ์ดูคุ้นตามาก พอกลับไปค้นบันทึกของบรรพบุรุษ ก็พบว่ามีบันทึกที่เกี่ยวข้องอยู่ครับ”
“นอกจากนั้น บรรพบุรุษยังทิ้งของประหลาดชิ้นหนึ่งไว้ด้วย เพียงแต่ชำรุดหนักมาก”
ช่างทำนาฬิกาพูดพลางหยิบหนังสือเล่มหนึ่งกับตุ๊กตาโลหะขนาดเท่าฝ่ามือออกมา
ทันทีที่เขาหยิบตุ๊กตาโลหะออกมา หลี่เหวยอันก็ถูกดึงดูดความสนใจ
เนตรหยั่งรู้ปรากฏขึ้นทันทีและตรวจดูตุ๊กตาโลหะตั้งแต่หัวจรดเท้า
【ตุ๊กตากลไกมิลเลอร์ (วัตถุพิสดารระดับทองคำ): ตุ๊กตากลไกที่สืบทอดกันมาในตระกูลมิลเลอร์ บัดนี้หลับใหลอยู่ วิธีปลุกให้ตื่น: แช่ในสารละลายทองคำเป็นเวลา 48 ชั่วโมง】