“ถือว่าเก่งนะคุณ”
น้ำเสียงของเฉินรั่วหลานแฝงความภาคภูมิใจอยู่หลายส่วน
“จริงสิ ภรรยา ยังมีอีกเรื่องที่ผมไม่ได้บอกคุณ”
“ก่อนกินข้าวเมื่อกี้ พ่อเรียกผมเข้าไปในห้องด้านใน แล้วให้เงินมาสองพันหยวน”
“อะไรนะ?!” เฉินรั่วหลานอุทานด้วยความตกใจ
สองพันหยวน!
เธอรู้สถานการณ์ทางบ้านเดิมของตัวเองดีที่สุด
ตั้งแต่พ่อช่วยรับหนี้แทนพี่น้องร่วมสาบาน ครอบครัวก็ขัดสนมาตลอด
เงินสองพันหยวนนี้คงเป็นเงินเก็บทั้งหมดที่พ่อแม่กระเบียดกระเสียรเก็บหอมรอมริบระหว่างใช้หนี้ เดิมทีตั้งใจเก็บไว้ให้รั่วซงน้องชายแต่งงาน
“ทำไมพ่อถึงให้เงินคุณมากขนาดนี้ล่ะ?”
“พ่อบอกว่านี่เป็นเงินทุนที่ให้ผมยืม เอาไปซื้อเรือเครื่องยนต์ดีเซลสิบสองแรงม้าลำนั้น”
เฉาเฟยพูดอย่างจริงจัง “พ่อยังบอกด้วยว่าเชื่อว่าผมจะสร้างเนื้อสร้างตัวได้ ผมปฏิเสธไม่ไหวจริง ๆ ก็เลยต้องรับไว้”
พอได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเฉินรั่วหลานก็แดงก่ำขึ้นมาทันที
เธอรู้ดีว่าพ่อเป็นคนรักหน้าตามากแค่ไหน หลายปีที่ใช้หนี้ พ่อถูกบีบคั้นจนแม้แต่เงินหนึ่งเหมายังอยากแบ่งใช้เป็นสองส่วน
แต่ตอนนี้กลับยอมควักเงินเก็บทั้งหมดให้เฉาเฟยโดยไม่ลังเล
ความไว้วางใจนี้หนักอึ้งจนกดทับอยู่ในใจ
“เฉาเฟย” เฉินรั่วหลานสูดจมูก เสียงสะอื้นติดอยู่ในลำคอ
“ในเมื่อพ่อมอบเงินให้คุณ ก็แปลว่าทุกคนในครอบครัวเชื่อใจคุณ”
“คุณต้องเก็บรักษาไว้ให้ดี อย่าทำหายเด็ดขาดนะ”
“ฉันเชื่อคุณ คุณต้องซื้อเรือลำใหญ่ได้แน่ แล้วพาพวกเราไปใช้ชีวิตดี ๆ”
เฉาเฟยได้ยินคำพูดที่แสดงความเชื่อใจอย่างหมดใจของภรรยา ในใจก็อบอุ่นขึ้นมา
ชาติก่อนเขาใช้ชีวิตธรรมดาไปจนหมดอายุขัย
ชาตินี้ได้เกิดใหม่ มีความทรงจำจากชาติก่อน มีมิติบ่อน้ำพุวิเศษ แถมยังได้ภรรยาที่แสนดีและครอบครัวที่เข้าอกเข้าใจกันเช่นนี้
ถ้าเขายังสร้างตัวไม่สำเร็จอีก ก็เอาเต้าหู้มาชนให้ตายไปเสียเลยดีกว่า
“วางใจเถอะ ภรรยา”
“อย่างช้าไม่เกินหนึ่งเดือน ผมจะคืนเงินสองพันหยวนให้พ่อทั้งต้นทั้งดอก”
“ผมจะทำให้คุณได้สวมทองประดับเงิน กลายเป็นผู้หญิงที่คนทั้งสิบลี้แปดหมู่บ้านอิจฉาที่สุด!”
เฉินรั่วหลานฟังคำรับรองอันฮึกเหิมของเขาแล้วก็หัวเราะทั้งน้ำตา