วันถัดมา
ยามเช้า
เฉาเฟยลืมตาขึ้น รู้สึกว่าทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยเรี่ยวแรงที่ใช้เท่าไรก็ไม่หมด
เมื่อคืนเขาออกแรงอยู่ครึ่งค่อนคืน แต่กลับไม่รู้สึกเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามยังรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเต็มที่
เขาหันไปมอง เฉินรั่วหลานกำลังนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มโดยหันหลังให้เขา
ไหล่ขาวเนียนอวบอิ่มของเธอโผล่พ้นผ้าห่มออกมา ลมหายใจสม่ำเสมอและยาวแผ่วเบา
เฉาเฟยยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม ก้มลงจุมพิตภรรยาสุดที่รัก แล้วค่อย ๆ เลิกผ้าห่มบางอย่างเบามือ ก่อนหยิบเสื้อผ้าที่หัวเตียงมาสวม
เขาผลักประตูไม้ เดินออกไปที่ลานบ้าน สายลมเย็นยามเช้าพัดมาปะทะใบหน้า ทำให้สมองปลอดโปร่งขึ้น
“พ่อยังไม่ตื่นตอนนี้... อืม สะดวกให้ผมจัดการพอดี”
เฉาเฟยเดินไปข้างบ่อน้ำบาดาล พลันขยับความคิด นำน้ำจากน้ำพุวิเศษออกมาจากมิติ แล้วเทลงในบ่อน้ำ
บ่อน้ำนี้เป็นแหล่งน้ำดื่มประจำวันของตระกูลเฉา ขอเพียงเติมน้ำจากน้ำพุวิเศษลงไปเล็กน้อยทุกวัน สุขภาพของทุกคนในครอบครัวก็จะค่อย ๆ ดีขึ้น
มีน้ำในบ่อมากมายช่วยเจือจาง จึงไม่ต้องกลัวว่าน้ำพุวิเศษบริสุทธิ์ที่ทุกคนในบ้านดื่มเข้าไปจะกลับส่งผลเสีย
จัดการทุกอย่างเสร็จ เฉาเฟยก็หันหลังเดินเข้าครัว ก่อไฟเติมฟืนอย่างคล่องแคล่ว
เช้านี้เขาตั้งใจจะทำน้ำแกงผักดองชิ้นทะเลสักหม้อ
เฉาเฟยค้นเอาแป้งสาลีขาวครึ่งชามจากตู้เก็บชาม เติมน้ำจากน้ำพุวิเศษลงไปเล็กน้อย แล้วใช้ตะเกียบคนเร็ว ๆ จนเป็นก้อนแป้งขนาดเท่า ๆ กัน
จากนั้นเขาก็ตักปลาทะเลตัวเล็กที่เหลือจากเมื่อวานขึ้นมาจากโอ่งน้ำ เอาเกล็ดและเครื่องในออก แล้วล้างให้สะอาด
พอกระทะเหล็กร้อน เฉาเฟยก็ตักน้ำมันหมูหนึ่งช้อนใส่ลงไป
น้ำมันหมูละลายอย่างรวดเร็วเมื่อโดนความร้อนสูง ส่งเสียงฉ่า ๆ กลิ่นหอมเข้มข้นของน้ำมันลอยฟุ้งไปทั่วในทันที
เฉาเฟยโยนต้นหอมซอยลงไปผัดจนหอม จากนั้นเทปลาทะเลที่เตรียมไว้ลงไป
เนื้อปลาสัมผัสน้ำมันร้อน ผิวด้านนอกก็เปลี่ยนเป็นสีเหลืองทองอย่างรวดเร็ว
เฉาเฟยหยิบกระบวยตักน้ำ เติมลงในกระทะสองกระบวยใหญ่ แล้วปิดฝาหม้อไม้
จากนั้นก็เหลือแค่รอ
ระหว่างรอน้ำเดือด เฉาเฟยเดินไปที่หน้าประตูครัว แล้วชะโงกมองออกไปในลานบ้าน
พ่อแม่กับภรรยายังไม่ตื่น ลานบ้านเงียบสงัด