เฉาเฟยจ้องมองปากถ้ำตรงหน้า สมองรีบคำนวณหาวิธีรับมือ
จับด้วยกำลังตรง ๆ คงไม่ได้ผล ต้องใช้ไหวพริบเท่านั้น
โชคดีที่เขามีมิติบ่อน้ำพุวิเศษ!
เฉาเฟยถอยไปยังบริเวณน้ำตื้น
เขารีบถอดเสื้อคลุมผ้าหยาบ เผยให้เห็นท่อนบนกำยำที่ผ่านการขัดเกลาจากมิติบ่อน้ำพุวิเศษจนมีกล้ามหน้าท้องแปดลูกสมบูรณ์แบบ จากนั้นก็พันเสื้อรอบแขนขวาของตัวเองทีละชั้น
เสื้อคลุมเนื้อหนาห่อหุ้มแขนไว้แน่นหนา เพียงพอจะป้องกันคมของแอกทินี้ได้
จากนั้นเขาก็หาไม้ลอยน้ำที่ลอยอยู่ใกล้ ๆ มาได้ท่อนหนึ่ง เป็นท่อนไม้ใหญ่แข็งแรง
ท่อนไม้ยาวกว่าหนึ่งเมตร หนาประมาณข้อมือ เนื้อไม้แข็งมาก
ต่อมา เฉาเฟยขยับความคิด หยิบปลาตัวเล็กที่จับได้เมื่อคืนออกมาจากมิติบ่อน้ำพุวิเศษ
ปลาตัวเล็กนี้ได้รับการเลี้ยงดูด้วยมิติบ่อน้ำพุวิเศษและน้ำจากน้ำพุวิเศษที่เจือจางแล้ว จึงส่งกลิ่นอายของน้ำพุวิเศษที่ดึงดูดสัตว์ทะเลออกมา
เฉาเฟยใช้เชือกปอที่พกติดตัวมัดปลาตัวเล็กไว้ตรงปลายสุดของท่อนไม้อย่างแน่นหนา
“วันนี้ฉันต้องเอาแกออกมาให้ได้” เฉาเฟยกำท่อนไม้แน่น แล้วลุยน้ำกลับไปยังหน้าถ้ำอีกครั้ง
เขาสูดลมหายใจลึก ก่อนค่อย ๆ ยื่นท่อนไม้ที่ผูกเหยื่อไว้เข้าไปในถ้ำ
กลิ่นอายของน้ำจากน้ำพุวิเศษเข้มข้นแผ่กระจายไปทั่วถ้ำแคบ ๆ ในชั่วพริบตา
เฉาเฟยกลั้นหายใจ ดวงตาจับจ้องความเคลื่อนไหวใต้ผิวน้ำอย่างไม่กะพริบ
ปลาเสือยักษ์ที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของถ้ำมีปฏิกิริยาอย่างรวดเร็ว
ร่างที่อยู่นิ่งไม่ไหวติงของมันสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างฉับพลัน
กลิ่นอายของน้ำจากน้ำพุวิเศษที่เข้มข้นผสมกับกลิ่นปลาเล็ก เป็นสิ่งดึงดูดที่มันไม่อาจต้านทานได้
ปลาเสือสะบัดครีบหางอันแข็งแรง อ้าปากกว้างพุ่งกัดปลาตัวเล็กตรงปลายท่อนไม้อย่างแรง
“ติดกับแล้ว!”
แววตาของเฉาเฟยวูบไหว เขากำท่อนไม้แน่นด้วยมือทั้งสองข้างทันที
ทันทีที่ปลาเสือกัดเหยื่อ แรงดึงมหาศาลก็ส่งมาตามท่อนไม้อย่างฉับพลัน
แรงนั้นมหาศาลจนน่าตกใจ เกือบลากร่างของเฉาเฟยลงไปในน้ำลึก
พละกำลังของปลาเสือใต้น้ำนั้นมากกว่าตอนอยู่บนบกหลายเท่า
ทุกครั้งที่มันสะบัดหาง ก็จะก่อให้เกิดกระแสน้ำใต้น้ำอันเชี่ยวกราก
เฉาเฟยรู้สึกได้ว่าแขนทั้งสองข้างกำลังรับแรงดึงมหาศาลเกินจินตนาการ