ได้ยินเสียง เฉาเฟยก็รีบวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ
“อะไรน่ะ?”
“อยู่ตรงนั้น!”
เฉาเฟยมองไปตามทิศทางที่เฉินรั่วซงชี้ เห็นร่องหินใต้เรือหุ้มเหล็ก!
น้ำทะเลขุ่นมัวถูกย้อมเป็นสีแดงด้วยเลือด เลือดของเจ้าต้าหมางกับพวกกำลังแผ่กระจายอยู่ในกระแสน้ำวน!
เงาปลาขนาดมหึมาสีทองอร่ามกำลังพลิกตัวและสะบัดหางไปมาตามร่องหิน!
ปลาตัวนั้นมีเกล็ดสีทองทั่วทั้งตัว เกล็ดใหญ่เท่าเหรียญทองแดง ลำตัวกำยำยาวเกือบเท่าคนหนึ่งคน!
ปลาหูทอง!
แถมยังเป็นปลาเงินจินกวนป่าที่หนักเกือบร้อยชั่ง!
เฉาเฟยชะงักหายใจ หัวใจพลันเต้นระรัว!
ปลาหูทองขนาดนี้มีค่าทุกส่วน โดยเฉพาะกระเพาะปลาที่พวกเศรษฐีแย่งกันจนหัวแทบแตก!
“รั่วซง รีบเอาสวิงกับอวนเชือกเส้นหนามา!”
“โอ้โห นี่มันปลาอะไรกัน ทำไมเหมือนหล่อขึ้นมาจากทองคำเลย?!”
“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ปลาตัวนี้มีค่ามากกว่าเรือเหล็กลำนี้อีก รีบลงอวนเร็ว!”
ระหว่างที่เฉินรั่วซงเตรียมอุปกรณ์ เฉาเฟยก็หยิบน้ำจากน้ำพุวิเศษที่เจือจางแล้วออกมาจากมิติ แล้วเทลงบนปลาตายสองตัวที่เก็บได้ตามพื้น
พอเฉินรั่วซงนำอุปกรณ์มาให้ เฉาเฟยก็ยกมือโยนเหยื่อลงไปในร่องหิน!
ปลาหูทองถูกดึงดูดด้วยกลิ่นอายของน้ำพุวิเศษ จึงสะบัดหางพุ่งออกมาทันที ก่อนจะอ้าปากกลืนเหยื่อทั้งสองตัวลงไป!
เฉาเฟยฉวยจังหวะนั้นสะบัดอวนเชือกเส้นหนาครอบหัวปลา!
ซ่า!
อวนเชือกคลุมหัวปลาไว้ได้ ปลายักษ์สะบัดหางอย่างแรง คลื่นน้ำซัดสูงขึ้นมากกว่าครึ่งตัวคน!
เฉินรั่วซงคว้าปลายเชือกไว้ แต่เท้าทั้งสองข้างไถลไปบนดาดฟ้าเรือติดกันหลายก้าว!
“พี่เขย เจ้าตัวนี้แรงมาก ผมใกล้จะดึงไม่ไหวแล้ว!”
“เอาเชือกพันเสากระโดงไว้ ปล่อยเชือกตามมันไป อย่าฝืนดึง!”
เฉาเฟยกระโดดกลับไปบนเรือไม้ คว้าเชือกอีกเส้นหนึ่งมาคล้องหางปลายักษ์ไว้!
ปลาหูทองพุ่งชนผนังหินซ้ำแล้วซ้ำเล่า เกล็ดสีทองหลุดร่วงลงมาหลายแผ่น ลำตัวมหึมาดิ้นพล่านไม่หยุด!
เฉาเฟยกลัวว่าปลาจะบาดเจ็บจนเสียสภาพ จึงรีบเติมน้ำจากน้ำพุวิเศษที่เจือจางแล้วลงในช่องน้ำไหลสำหรับเก็บปลาสด!
กลิ่นอายเข้มข้นลอยออกสู่ทะเลตามรูระบายน้ำ ปลายักษ์จึงหันหัวพุ่งเข้าหาเรือไม้ทันที!
“ตอนนี้แหละ ยกขึ้น!”
เฉาเฟยออกแรงดึงด้วยสองแขน เฉินรั่วซงก็ช่วยดึงเชือกอวนให้ตึง!