รถม้าเคลื่อนไปในค่ำคืนหิมะโปรย เอี๊ยดอ๊าดตลอดทาง สงบปลอดภัย
เมื่อผ่านหน้าบ้านผู้ใหญ่บ้าน หลินเซียวรั้งม้าไว้ ตะโกนเข้าไปในลานบ้าน “แก่เฉิน!”
เฉินเหล่าซวนคลุมเสื้อออกมา เห็นเป็นหลินเซียวก็ยิ้มกล่าว “ท่านหลินกลับมาแล้ว โอ๊ะ ม้าตัวนี้มาจากไหน?”
สายตาเขาจับอยู่ที่ม้าศึกตัวใหม่ที่หลินเซียวเพิ่งซื้อมา ดวงตาเป็นประกาย “ม้าดีนัก ท่านซื้อมาราคาเท่าไร?”
“สิบตำลึง” หลินเซียวตอบ
“สิบตำลึง?” เฉินเหล่าซวนพิจารณาอย่างละเอียด ร้องทึ่งไม่หยุด “ม้าพันธุ์ดีเช่นนี้ อย่างน้อยก็เจ็ดแปดสิบตำลึง ท่านหลิน ได้ของถูกดีแท้!”
“โชคดีน่ะ” หลินเซียวยกไหสุราลงจากรถยื่นให้ “ซื้อมาฝากท่าน ช่วงนี้ขอยืมรถท่านบ่อย ขอบคุณยิ่งนัก”
“พวกเราพี่น้องกัน จะมาขอบคุณอะไรกันอีก”
“ให้บุตรชายท่านมาช่วยหน่อย ซื้อเครื่องตีเหล็กมา หนักเอาการ”
“ท่านตีเหล็กเป็นด้วยหรือ?” เฉินเหล่าซวนประหลาดใจ
“ข้าพอรู้อะไรหลายอย่าง วันหน้าหม้อชามถ้วยในบ้านเสียหาย ก็อย่าลืมมาหาข้า”
“ไม่มีปัญหา”
ต่อมา ผู้ใหญ่บ้านเรียกบุตรชายใหญ่ชื่อต้าจู้ มาช่วยกันกับหลินเซียว เดินกลับไปยังเรือนน้อยตระกูลหลิน
พวกเขาช่วยกันหลายคน ย้ายทั่งตีเหล็ก เตาหลอม แท่งเหล็ก และสิ่งของอื่นๆ เข้าไปในลานบ้าน
หลังจากพ่อลูกเฉินเหล่าซวนจากไป ซ่างกวนเฟยเยี่ยนเดินวนรอบกองเครื่องเหล็กนั้น ในที่สุดก็อดไม่ไหวถาม “ท่านเฒ่า ท่านซื้อพวกนี้มาทำอะไร?”
หลินเซียวปัดฝุ่นบนมือ ยิ้มกล่าว “ต่อไปเจ้าจะรู้เอง อ้อ ต่อไปงานดูแลม้า ข้ามอบให้เจ้าแล้ว ทำให้ม้าตัวนี้อ้วนท้วนสมบูรณ์”
“ได้เลย!” ซ่างกวนเฟยเยี่ยนดวงตาเป็นประกายวิ่งไปข้างม้าดำ ยื่นมืออยากลูบ แต่ก็ยังหวาดๆ อยู่บ้าง
ม้าดำก้มศีรษะถูไถฝ่ามือนาง ทำให้นางยิ้มเบ่งบาน
ขณะนั้น หยางหว่านฉิงก้าวขึ้นหน้ามาหนึ่งก้าว กล่าวเสียงเบา “ท่านหลิน เสื้อขนนกเป็ดทำเสร็จหมดแล้ว พรุ่งนี้... ข้าคงไม่มาแล้วนะ?”
หลินเซียวสีหน้าจริงจัง “ต้องมา พรุ่งนี้ข้าลองหลอมโลหะ ต้องการคนช่วย”
“เจ้าค่ะ” หยางหว่านฉิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย
พักครู่หนึ่ง หลินเซียวไปส่งหยางหว่านฉิงที่บ้าน